YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2022/13426 E.  ,  2023/3650 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3235 E., 2022/1095 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarakberaat hükmü verilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Katılan kurum vekilinin temyiz sebebinin, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği, suçun sabit olduğu, sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği sebebine münhasır olduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edenin sıfatı da gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü belirttiği sebepler kapsamında temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2018/176 Esas, 2019/634 Karar Sayılı Kararı
Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2012/462 Esas, 2013/820 Karar Sayılı Kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 38/2, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 21.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde 06.04.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan aldığı mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesi ile yapılan ihbar üzerine, 09.04.2019 tarihli ve 2018/176 Esas, 2019/634 Karar sayılı karar ile ilk hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/3235 Esas, 2022/1095 Karar Sayılı Kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık ...'un istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi ve 303/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi;
Suçun maddî ve manevî unsurlarının gerçekleşmesine rağmen beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, tüm dosya kapsamlı değerlendirildiğinde sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay günü, Şanlıurfa Otobanı Kuzey Köprülü Kavşağı üst geçit üzerinde bulunan ağır hizmet rayı korkuluk dikmesi olarak tabir edilen bariyerlerin, yaş küçüklüğü nedeniyle ayrı yargılanarak mahkûm olan suça sürüklenen çocuklar Z.Ö. ve H.A. tarafından sökülürken kolluk görevlilerince yakalandıklarında suça sürüklenen çocuk Z.Ö'nün ifadesinde, babası sanık ...'un onları, kamyonetle olay yerine getirdiğini beyanla suçlamayı kabul etmediği anlaşılmış, sanığın oğlu suça sürüklenen çocuk Z.Ö'nün olayın sıcağı sıcağına verdiği ifadesinin, oluş ile uyumlu olduğu, suça sürüklenen çocukların, olay yerine tek başına gitmelerinin ve çaldıkları demirleri taşımalarının mümkün olmadığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın yaşı küçük çocukları azmettirmek suretiyle üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği anlaşılmakla, mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ...'un oğlu Z.Ö'yü hırsızlık suçuna azmettirdiğine dair, suça sürüklenen çocuğun atfı cürmü dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği ve sanığın üzerine atılı eylemi başkaca maddi bir delille desteklenmediği de gözetildiğinde, şüphenin sanık lehine yorumlanması ilkesi gereğince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden;
1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli 2020/(Kapatılan)14-248 E 2022/359 K sayılı kararında da belirtildiği üzere inceleme konusu olayda "Bölge Adliye Mahkemesinin, ilk derece mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, ilk derece mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun manevi unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması, 7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen suça sürüklenen çocuğun kastının bulunmadığından bahisle beraatine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu" anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Tüm dosya kapsamından, sanığın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, ayrı yargılanan suça sürüklenen çocuk Z.Ö'nün suç isnadından başka sanık aleyhine bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla istinaf mahkemesinin kabulünde herhangi bir isabetsizlik gölülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin,31.05.2022 tarihli ve 2021/3235 Esas, 2022/1095 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.