YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/9992 E.  ,  2023/4910 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza mahkemesi
SAYISI : 2015/350 E., 2016/185 K.
SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli, hakaret
HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama

Katılanın, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin, Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2016/498 D. İş sayılı kararı ile, itiraz talebi olarak değerlendirilerek itirazın reddedildiği belirlenerek yapılan incelemede;
A.Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
B.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve hakaret suçlarından verilen beraat kararları yönünden;
Sanık hakkında verilen kararların karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2014 tarihli ve 2014/847 Esas No.lu iddianamesi ile, apartmanda ikamet eden katılan ile apartman yöneticisi sanık arasında, katılanın apartmanın bahçesinde bulunan bir ağacı kestirdiği iddiası nedeniyle husumet bulunduğu, suç tarihinde saat 07.50 sıralarında sanığın apartmanda gördüğü katılana hitaben “senin a.k., seni s." şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu, katılanın ikametine kaçtığı, sanığın peşinden girerek katılanın ikametine girdiği ve ikametinin salon kapısının camını kırdığı iddiasıyla, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 53, 116/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Sanık hakkında, Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararı ile, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi, hükümleri kabul etmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Yerel Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar sanığın hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmışsa da, sanık aleyhine katılan beyanından başka delil bulunmaması ve dosya içeriğinden anlaşılan aralarındaki husumet nedeniyle tek başına katılan beyanının da sanığın cezalandırılmasına yeterli görülmediği, başkaca her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilemediğinden, isnat edilen bu suçlar yönünden sanığın beraatine karar verilmiş; mala zarar verme suçundan ise, dosya içerisinde yer alan fotoğraflar ve katılan raporu ile aşamalardaki katılan beyanları dikkate alınarak, olay günü sanığın katılanı yaraladığı ve ikâmetinin salon kapısının camını kırdığı, tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, suçtan kurtulmaya yönelik sanık beyanına itibar edilmemiştir.
2.Binanın giriş katında oturan katılan, anne babası bahçeye gittiği için evde tek başına olduğunu, çöp attığı sırada sanığın kendisine saldırdığını, evin içerisine kaçmasına rağmen dış kapıyı kapatamadan katılanın geldiğini, salona kaçıp kapısını kilitlediğini, sanığın kapı kilidini ve camını kırdığını söylemiştir.
3.Sanık soruşturma aşamasında, katılanın bahçede bulunan ağacı kestiği için 11.10.2014 tarihinde Orman İşletmeye haber verdiğini, idari para cezası uygulandığını, olay günü evden tek başına çıktığını, aracı ile işe gittiğini, suçlamaları kabul etmediğini söylemiştir.
4.Katılana ait evin içerisinde kapıdan yere düşen cam kırıklarının bulunduğuna dair 12.11.2014 tarihinde saat 08.30 da tutulan tutanak ile, katılan hakkında "sağ omuz üstünde boyun altında 3 adet 5 cm.lik diş izi, boyun ön yüz sol yanda 15 ve 5 cm. lik 2 adet sıyrık, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir" şeklinde tanzim edilen Safranbolu İlçe Devlet Hastanesinin 12.11.2014 tarihli ve 3016 sayılı raporu dosya içerisinde mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A.Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, katılanın beyanı dışında, sanığın atılı hakaret suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden Mahkemece verilen beraat kararına yönelik herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararı yönünden
1.Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanında "Anne babası bahçeye gittiği için evde tek başına olduğunu, çöp attığı sırada katılanın kendisine saldırdığını, evin içerisine kaçmasına rağmen dış kapıyı kapatamadan katılanın geldiğini, salona kaçıp kapısını kilitlediğini, sanığın kapı kilidini ve camını kırdığını" söylediği, görevlilerce 12.11.2014 tarihinde saat 08.30'da tutulan tutanakta, kapıdan yere düşen cam kırıkları bulunduğunun tespit edildiği, dolayısı ile sanığın katılana ait eve girerek salon kapısının kilidini ve camını kırdığı, bu itibarla Mahkemece mala zarar verme suçu bakımından mahkûmiyet kararı verilmesine rağmen, evin içerisine girerek mala zarar verme suçunu işleyen sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyeti yerine beraat kararı verilmesi,
2. 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçu 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de, 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında ise de; suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve soruşturma aşamasında katılana yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı ve aynı fıkranın ikinci cümlesinin uygulanma imkânının ortadan kalktığı nazara alınarak, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
1.Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebi yönünden
Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,
2.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararı yönünden
Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenlerle Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...