YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/9808 E.  ,  2023/4608 K.
"İçtihat Metni"

...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/447 E., 2016/304 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2013 tarihli ve 2013/60498 Esas No'lu iddianamesi ile sanığın, katılanın ... Asker Şubesine girerken ... marka ve ... marka 2 adet cep telefonunu girişte 181. numarası yazılı bir kağıt alarak askeri kurallar gereği emanete bıraktığı, işleri bittikten sonra telefonlarını geri almak istediğinde emanette çalışan personelin telefonlarını aldığını belirterek kendisine eşyalarını iade etmediği, sanık ...'nın, katılanın emanete ilişkin makbuzunu ... isimli arkadaşının bulduğu ve bu numara yazılı kağıtla katılana ait telefonları alıp askerlik şubesinden uzaklaşması şeklindeki eylemi sebebi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f, 168/1. maddeleri gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2013/447 Esas, 2016/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 168/1, 62, 51. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin, kararı temyiz ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İddia, sanığın savunması, katılan beyanı, güvenlik kamera görüntüleri ve bu görüntülerin fotoğraf şeklinde dökümünün yapıldığı 04.03.2014 tarihli bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor, sanığın teslim ettiği telefonun katılana teslim edildiğine dair 08.01.2013 tarihli teslim tesellüm tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde arkadaşı ile birlikte ... Askerlik Şube başkanlığına gittiği, burada telefonların girişte fiş karşılığında askeri yetkililere teslim edildiği, sanığın askerlik şubesinden ayrılırken yerde bulduğu bir fişle katılana ait cep telefonunu askeri yetkililerden alarak askerlik şubesinden ayrıldığı, daha sonra askeri yetkililerin güvenlik kamera kayıtlarından sanık tarafından cep telefonunun alındığının tespiti üzerine sanığı telefonla aradıkları sanığında etkin pişmanlık göstererek cep telefonunu götürerek iade ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı bulunan hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık Askerlik Şubesi içerisinde yerde bulduğu emanet makbuz ile şikayetçinin emanete bıraktığı telefonlarını alması şeklindeki eyleminin, sanığın basit bir yalanı aşan, hileli hareket ile telefonların kendisine teslimini sağlaması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.
2. (1) nolu bozma gerekçesine göre, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu tespit edilmiştir.

3- Kabule göre de;
Sanığın katılana ait 2 adet cep telefonunu aldığı, polisin kendisine ulaşması üzerine 2 adet cep telefonunu soruşturma aşamasında katılana iade ettiği, ancak telefonun ekranın kırık olarak hasarlı iade edildiği olayda; soruşturma aşamasında sanık tarafından telefonların hasarlı iade edilmesi nedeniyle katılanın 600,00 TL zararının olduğunu beyan etmesi ve bu zararın giderilmemesi karşısında, katılana soruşturma evresinde gerçekleşen kısmi iade nedeniyle kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak, rıza göstermesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan aynı Kanun'un 168/1. maddesi uygulanarak hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2013/447 Esas, 2016/304 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.