YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/9735 E.  ,  2023/3314 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/538 E., 2016/823 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2013 tarihli ve 2012/874 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, iş yerinden mikrodalga fırın çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2013/217 Esas, 2013/362 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-b, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 18.12.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
3.Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/538 Esas, 2016/823 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi, dosyada mahkûmiyetine yeterli delil olmadığına, şikâyetçinin soyut iddiaları ile hakkında ceza verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, şikâyetçiye ait restaurantta 01.03.2013 tarihinde çalışmaya başladığı ve 05.03.2013 günü işten ayrıldığı, aynı gün akşam saatlerinde iş yerini kontrol eden şikâyetçinin, mutfakta bulunan mikrodalga fırının yerinde olmadığını tespit ettiği, iş yerine ait kamera kayıtlarını izlediğinde mikrodalga fırının 02.03.2013 günü sanık tarafından bulunduğu yerden alınarak arka taraftaki depo kısmına götürüldüğünü tespit ettiği ve devamında polise ihbarda bulunduğu, şikâyetçinin kolluğa verdiği beyanında; kamera kayıtlarına göre sanığın 03.03.2015 günü öğlen saatlerinde iş yerinde bulunan yazıhanede namaz kıldığı ve daha sonra kayıt işlemi yapan bilgisayar ile uğraşmaya başladığı ve kameraların kayıt almasını engellediği, bu esnada da fırını iş yerinden çaldığını anladığını ifade ettiği, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, İlk Derece Mahkemesince sanığı suça konu fırını bulunduğu yerden aldığına dair görüntüler nedeniyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, dosyada yer alan 21.03.2013 tarihli "CD Çözüm Tutanağı"na göre, sanığın buzdolabı üzerinde bulunan fırını kucağına aldığı ve alt kata götürerek, içeride bulunan bir odaya girdiği, devamında elleri boş bir şekilde dışarı çıktığı, fırının dışarı çıkarıldığına dair ise bir görüntü tespit edilemediğinin anlaşıldığı, şikâyetçinin kollukta, sanığın bilgisayar ile uğraşarak kamera kaydını engellediği şeklindeki beyanına rağmen, sanığın yazıhanede kamera kayıtlarını engellediğine dair bir CD çözümünün dosya içerisinde olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın yazıhaneye girdiği ve bilgisayarın kayıt almasını engellediğine dair görüntülerin mevcut ise incelenmesi ve şikâyetçinin iddialarının doğruluğunun tespiti yerine, sanığın sadece suça konu fırını bulunduğu yerden alması nedeniyle eylemin gerçekleştiği şeklindeki yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/538 Esas, 2016/823 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.