YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/9459 E.  ,  2023/3506 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/894 E., 2016/499 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.12.2014 tarihli ve 2014/40676 Esas numaralı iddianame ile; "suç tarihinde sanığın, suça konu iş yerinde yemek yiyen katılanın, sandalyenin yan tarafına astığı kol çantasını çaldığı" iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b ve 53. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2014/894 Esas, 2016/499 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62., 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanarak cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, "kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna" ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi,"sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 147. maddesinde düzenlenen zorunluluk haline ilişkin hükümlerin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde Villa Grilla isimli iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak işyeri kamera görüntülerinin incelenmesinde, sanığın bir çocukla işletmeye girip yaşı küçük çocuğun kapı girişine göre sol taraftaki masanın arkasında kısa bir süre çökerek bekledikten sonra katılanın sandalyede asılı bulunan çantasını aldığı ve sanıkla birlikte işletmeden ayrıldıklarının ve iş yerinde bulunan kamera kayıtlarına göre, yaşı büyük şahsın bilinen sanık olduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, katılanın aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. 02.12.2014 tarihli Görgü Tespit Tutanağı ve 08.12.2014 tarihli CD İzleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında takdiri indirim sebebi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim uygulandığı, atılı suç bakımından netice olarak belirlenen ceza miktarının 4 yıl 2 ay hapis cezası olduğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi gereği kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi, aynı Kanun'un 51. maddesi gereği erteleme ya da 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanmasına sonuç ceza miktarı itibarıyla olanak bulunmadığı; yine 5237 sayılı Kanun'un 147. maddesinde düzenlenmiş bulunan “ağır ve acil bir ihtiyacı karşılamak için hırsızlık suçunun işlenmesi” halinin somut olayda koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla; hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. İş yerinin güvenlik kamera kayıtlarına göre, 08.12.2014 tarihli CD İzleme Tutanağında da belirtildiği üzere, sanığın suç tarihinde saat 18.01'de suça konu iş yerine girip, saat 18.02'de çıktığının belirtildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin 17.55'te başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2013 tarihli ve 2013/119 Esas, 2013/140 Karar sayılı ilâmının UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolünde sanığa ilişkin olmadığının anlaşıldığı, sanığın güncel adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir ilamının bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında tekerrür koşulları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2014/894 Esas, 2016/499 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.