WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 28 Temmuz 2026

YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

A- A A+

2. Ceza Dairesi         2021/9105 E.  ,  2023/2171 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/351 E., 2016/364 K.

SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca, hazırlanan 28.04.2016 tarihli ve 2016/12514 soruşturma numaralı iddianame ile, olay günü sanığın camii inşaatından elektrik kablosu çalarken yakalanması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 35 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.
2.Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/351 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-a, 35, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Müştekinin inşaat sorumlusu olarak çalıştığı camii inşaatından sanığın elektrik kablolarını çuvala koyarken görülerek yakalandığı tespit edilmiştir.
2.Olay yeri raporuna göre camiinin inşaat halinde olduğu tespit edilmiştir.
3.Olay tutanağına göre, hırsızlık ihbarı üzerine olay yerine gidildiğinde camii bekçisi olan A.K'nın sanığı kabloları çalarken görerek yakaladığı, çalınan kabloların 110 cm uzunluğunda, değeri tahminen 200,00- 250,00 TL arasında olan kablolar olduğu tespit edilmiştir.
4.Sanık savunmasında olay günü 16.30'da camii inşaatı içine girdiğini, kabloyu çuvala koyarken bekçinin geldiğini beyan ederek suçlamayı ikrar etmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanığın camii inşaatından kablo çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, mahkemece sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/351 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.