YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/16157 E.  ,  2023/3599 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/470 E., 2020/470 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 26.10.2011 tarihli 2011/4607 Esas numaralı iddianame ile olay günü sanığın şikâyetçinin aracına zarar vermesi eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.
2.Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2011/350 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 04.04.2018 tarihli ve 2017/10822 Esas, 2018/6157 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi, vekâlet ücretine hükmedilmemesi, 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtarı yapılmış olması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma ilâmına uyan Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 06.10.2020 tarihli ve 2018/470 Esas, 2020/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi, suçun yasal unsurları oluşmadığından ve yeterli delil bulunmadığından kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Şikâyetçiye ait olup Kerim Yıldız'ın şoförlüğünü yaptığı araç ile sanığın kullandığı aracın yol verme meselesi sebebiyle çıkan tartışmada, sanığın şikâyetçiye ait araca zarar verdiğinin 10/08/2011 tarihli tutanak ile tespit edildiği, taraflar arasında yapılan uzlaştırma işlemlerinden sonuç alınamadığı, taraf beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Dosya kapsamında yer alan olay yeri görgü tespit tutanağında, şikâyetçiye ait araca sanık ... ve yanındaki kimliği belirsiz kişiler tarafından zarar verildiği tutanak altına alınmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 06.10.2020 tarihli ve 2018/470 Esas, 2020/470 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.