YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/13431 E.  ,  2024/6528 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2-641 sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.
Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi hâlde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.
İncelenen dosyada; mahkûmiyetine karar verilip temyize gelmeyen diğer sanık ...'nın yokluğunda verilen kararın, savunmasına bildirdiği adrese çıkarıldığı, tebligatın iade edilmesi üzerine, UYAP'ta MERNİS adresi olarak görünen adresine tebliğe çıkarıldığı, adreste tanınmadığından iade dönmesi üzerine ise son bildirdiği adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığının, ancak UYAP’tan yapılan incelemede sanığın MERNİS adresi olduğunun anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan bu tebligat geçersiz olduğundan, yokluğunda verilen gerekçeli kararın temyiz talebinin sanık ...'ya usulüne uygun olarak (öncelikle sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde bizzat kararın okunup anlatılarak tebliği, aksi hâlde bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.