YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/12296 E.  ,  2024/2845 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/15 E., 2016/435 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2015 tarihli ve 2015/5548 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, olay yerinde park hâlinde bulunan katılana ait araca defalarca tekme atarak zarar vermesi eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Balıkesir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/15 Esas, 2016/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; katılanın aracına kasıtlı olarak zarar vermediğine, arkadaşları ile arasında çıkan kavga sonucu istemeyerek araca zarar verdiğine, katılandan özür dileyip zararını gidermeyi talep ettiği hâlde katılanın sulh yoluna gitmediğine, Mahkemenin hapis cezası vermesi ve indirim uygulamamasının hukuka ve usule aykırı olduğuna, üzüntü ve pişmanlık duyduğuna, verilen cezanın ağır olduğuna, hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, suç tarihinde alkollü şekilde geçmekte olduğu sokak üzerinde katılanın park hâlinde bulunan Nissan marka aracına defalarca tekme ve yumruk atmak suretiyle zarar verdiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık kovuşturma aşamasında alınan savunmasında üzerine atılı suçu inkâr etmiş, suç kastının olmadığını savunmuştur. Sanığın kanının araç üzerinde tespit edildiğine dair uzmanlık raporu, katılan ...'nun ifadeleri, olaya ilişkin görgüleri bulunan tanıklar V.A., T.Ö. ve O.D.'nin ifadeleri, görgü tespit tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve fotoğraflar dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın ve görgü tanıklarının beyanları, uzmanlık raporu, olay yeri inceleme raporu ve görgü tespit tutanağında katılana ait araçta çok sayıda göçük olduğuna dair tespitler ve aracın fotoğrafları ile tüm dosya içeriğine göre, eylemin sanık tarafından kasıt altında gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Mahkemece zararı gidermesi için sanığa süre verilmesine karşın sanık tarafından zararın giderilmemesi ve karar yerinde gösterilen gerekçeye göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunmadığı, temel cezanın hapis olarak tercihi, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması, kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesi ve ertelenmemesine dair yeterli gerekçenin kararda gösterildiği ve dosya içeriğine uygun olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Balıkesir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/15 Esas, 2016/435 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.