YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2021/10033 E.  ,  2023/3580 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :2015/1440 E. 2015/1738 K.
SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2015 tarihli ve 2015/8631 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, katılanın etrafı beton duvar ile çevrili bahçesine girerek yerden aldığı taşlarla katılanın evinin balkon kapısının camlarını kırması şeklindeki eylemi nedeniyle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c, 58, 53, 151/1, 58, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Sanık hakkında Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/1440 Esas, 2015/1738 Karar sayılı kararı ile, sanığın mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62, 53, 58, 116/1, 62, 53, 58. maddeleri gereğince sırasıyla 3 ay 10 gün hapis ve 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz ettiği, re'sen karşılaşılacak sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, sanık ...'ın ikrârına göre, sanığın katılanın evinin bahçesine rızası hilafında girerek, katılanın evinin camlarını yerden aldığı taşları fırlatmak suretiyle kırdığı ve bu suretle katılana yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını işlediği, sanığın sübut bulan konut dokunulmazlığının ihlâli eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlediğine dair yapılan yargılamada ve dosya kapsamından yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin tatbikine takdiren yer olmadığı, sanık hakkındaki mala zarar verme suçu ile ilgili olarak somut olayda suça konu zararın sanık tarafından tamamen giderilmediği anlaşılmakla sanık hakkında aynı Kanun'un 168. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin tatbikine takdiren yer olmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık atılı suçları kabul etmiştir.
IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası kapsamı, olay yeri inceleme tutanağı, dosyada mevcut kroki ve tutanaklar ile sanığın ikrârı nazara alınarak sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçu 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında ise de; aynı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca mala zarar verme suçunun hüküm tarihinde uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından da uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra, 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer alan “Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/1440 Esas, 2015/1738 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.