YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİ

12. Hukuk Dairesi         2024/2405 E.  ,  2024/3705 K.
"İçtihat Metni"

Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli ve 2021/172 Esas, 2022/8 sayılı, Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/56 Sayılı, Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli ve 2021/55 Esas, 2021/160 Sayılı ve Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/165 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07.02.2024 tarihli ve 94660652-105-15-20288-2022-KYB Sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20756 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 tarihli ve 2009/16.HD-188 Esas, 2009/205 Sayılı ilâmında yer alan; hapsen tazyik yaptırımında en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanmasının söz konusu olduğunu, ilk taksitin ödenmemesi üzerine 3 aya kadar hapsen tazyik kararının tamamının infazı halinde takip eden taksitlerin ödenmemesi durumunda artık borçlunun cezalandırılması olanağı kalmayacağını ve yeni eylemlerin taahhüdü ihlâl kabahatini oluşturmayacağını, Yerel Mahkemece yapılması gerekenin, ilk taksit nedeniyle 3 aya kadar hapsen tazyikine ilişkin ilk hükmün infazını bekleyerek, eğer kabahatli, bu hapsen tazyik kararının yerine getirilmesinden sonra borcu öder ise, ödenmeyen diğer taksit yönünden kalan süre kadar hapsen tazyik kararı vermesi gerektiğini, ilk taksitin ödenmemesi nedeniyle verilen hapsen tazyik kararının infaz edilip edilmediği araştırılmadan, yapılan şikâyet üzerine, borçlunun yeniden 3 aya kadar hapsen tazyik ile cezalandırılmasının yasaya aykırı olduğu şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;
2004 sayılı Kanun’un "Borçlunun ödeme şartını ihlali halinde ceza" başlıklı 340. maddesinin "111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir. Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez." hükmü karşısında, aynı borç ilişkisi nedeniyle sanık hakkında bir defaya mahsus olmak üzere 3 aya kadar tazyik hapsine karar verilebileceği,
1-Dosyalar kapsamına göre, borçlu sanığın Bucak İcra Müdürlüğünün 2020/925 Esas sayılı icra takip dosyasından kaynaklı borcu nedeniyle 20.07.2020 tarihli taahhütname ile borcunu 20.07.2020 tarihinde başlayacak şekilde 18 taksit halinde ödemeyi taahhüt ettiği, borçlunun borçlarının bir kısım taksitlerini taahhütnamede öngörülen sürelerde ödememesi nedeniyle alacaklı vekili tarafından yapılan şikâyet üzerine, borçlunun anılan suçtan Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 12.02.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/30 Sayılı kararı ile 2004 Esas No : 2024/2405

sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği somut olayda, sanık hakkında aynı taahhüt nedeniyle defaten aynı borç dolayısıyla ayrı ayrı 3 aya kadar hapsen tazyikine karar verilmesinde,
2-Sanıklar hakkında aynı taahhüt nedeniyle Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 2020/235 Esasına kayden yapılan yargılama neticesinde de, bahse konu Ceza Genel Kurul kararında belirtilen şekilde, Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 12.02.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/30 Sayılı kararı ile verilen tazyik kararının infaz edilip edilmediği hususunun araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli ve 2021/172 Esas, 2022/8 Sayılı, Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/56 Sayılı, Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli ve 2021/55 Esas, 2021/160 Sayılı ve Bucak İcra Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/165 Sayılı kararlarının, CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.