YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİ

12. Hukuk Dairesi         2023/8068 E.  ,  2024/456 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı üçüncü kişi vekili, mahcuzların hakediş bedellerinin %91’inin ödendiğini, haczedilen malın devlet malı olduğunu ve haczedilemeyeceğini, belirterek davanın kabulünü etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.07.2013 tarih ve 2013/6024 Esas 2013/ 10287 Karar sayılı ilamı ile borçlu ve üçüncü kişi arasındaki götürü bedelle düzenlenen sözleşmenin irdelenip tüm hakedişlerin değerlendirilerek mahcuzlar ile uyumlu olup olmadığı yönünde aralarında inşaatçı bilirkişinin de olduğu uzman bilirkişi kurulu raporu düzenlettirilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, dava konusu haczin ... mülkiyetinde bulunan Alaca Devlet Hastanesinde yapılması nedeniyle menkullerin zilyetliğinin üçüncü kişide bulunduğu, borçlu ile üçüncü kişi arasında mahcuzların haciz öncesinde devrinin yapıldığı, devrin muvazaalı olduğunun davalı alacaklı tarafından iddia ve ispat edilemediği, uyulan bozma ilamı gereğince incelemesi yapılan hak ediş ve mukayeseli keşif raporunun davacı idarenin iddiaları ile uyumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece tesis edilen 23.06.2022 tarihli ek karar ile gerekçeli kararın davalı alacaklı vekiline 24.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği halde davalı alacaklı vekilinin 05.05.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşıldığından süresinden yapılmayan temyiz talebinin HMK 346. maddesi gereğince reddine karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.
İİK’nın 363/1. maddesine göre, istinaf yoluna başvuru süresi, İlk Derece Mahkemesi kararının tefhim veya tebliğinden itibaren on gündür.
Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince 17.03.2022 tarihinde kararın davalı alacaklı vekilinin yüzüne karşı tefhim edildiği, davalı vekili tarafından 21.03.2022 tarihinde süre tutum dilekçesi sunulduğu, kararın davalı alacaklı vekiline 24.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı alacaklı vekilinin 05.05.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz nedenlerini bildirir dilekçesini sunmuştur. Mahkemece, davalı vekilinin süre tutum dilekçesi gözardı edilmiştir. Kaldı ki, gerekçeli kararın 24.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin tebliğden itibaren başladığı kabul edilse dahi 10 günlük temyiz süresinin son gününün 04.05.2022 tarihine rastladığı, 4 Mayıs 2022 tarihinin Ramazan Bayramı nedeniyle resmi tatil olduğu, temyiz başvurusunun ise resmi tatil sonrası ilk iş gününe isabet eden 05.05.2022 gününde yapıldığı, dolayısıyla davalı alacaklının temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ek karara yönelik temyiz isteğinin kabulüne ve yerel mahkemenin 23.06.2022 tarihli ek kararının kaldırılarak hükmün esas yönünden incelenmesine karar verilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun Mahkeme kararının İİK'nın 366. ve HUMK'un 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, taraflarca İİK'nın 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.