YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİ

12. Hukuk Dairesi         2022/5051 E.  ,  2023/7512 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi
...
SUÇ : Sermaye şirketinin iflasını istememek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 345/a maddesi uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2018/356 Esas, 2019/698 Sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 05/05.2020 gün ve 94660652-105-34-22124-2019-KYB Sayılı kararının kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2020 gün ve KYB-2020/49807 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmesi üzerine, Dairemizin 15/09/2020 gün ve 2020/4663 Esas, 2020/6972 Sayılı kararı ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine ilişkin ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Küçükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2018/356 Esas, 2019/698 Sayılı kararının, CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca bozulmasına, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanunun 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının “Sanığın sair halleri ve suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek cezasının paraya çevrilmesine yer olmadığına” ibaresinin hükümden çıkarılmasına hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına dair karar verildiği anlaşılmış olup,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.09.2022 tarihli, 2019/7-85 Esas ve 2022/545 Karar sayılı içtihatında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca, bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi hâlinde cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi hâlinde ise bu hafif cezaya Yargıtay ilgili dairesince doğrudan hükmedilecektir. Bu durumda da yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan, Yargıtay ilgili dairesince hükmün Esas No : 2022/5051

bozulması ile yetinilmeyip gereken kararın doğrudan ilgili daire tarafından verilmesi gerektiği hususu dikkate alınarak, Dairemizin 15.09.2020 gün ve 2020/4663 esas, 2020/6972 Sayılı kararı ile sanığın neticeten 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmiş olmasına rağmen, incelemeye konu dava dosyası üzerinden mahkemece yeniden yargılama yapıldığı ve 15.06.2021 tarihinde yeniden sanık hakkında atılı suçtan neticeten 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, Dairemizin 15.09.2020 gün ve 2020/4663 Esas, 2020/6972 Sayılı kararından sonra yapılan tüm işlemler yok hükmünde olduğundan, yeniden bu hususta karar verilmesi mümkün görülmemekle temyiz isteminin, açıklanan nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...