YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2024/871 E.  ,  2024/1422 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraaat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 23.10.2023 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına eylemli uyularak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama ve toplanan deliller ışığında soyut beyanlar haricinde sanık hakkında ceza hükmü kurabilmeye elverişli, her türlü kuşkudan arınmış, inandırıcı, somut delil elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/9 maddesinde yer alan ''derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilemez" hükmü gözetilerek CMK'nın 223/2-e hükmü uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.11.2013 tarihli, 2013/50 esas, 2013/525 sayılı kararına ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen karar; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir. Dairenin bozma ilamından sonra yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda önceki uygulama aynen benimsenmemiş; yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmasından ve bozma kararında belirtilen hususların tartışılmasından dolayı yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, direnme kararının eylemli uyma olarak kabulü ile hükmü temyizen inceleme görevinin Dairemize ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 64/1. fıkrasında ''Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir'' hükmü düzenlenmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 223/9. fıkrasında "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez" hükmünün fiilin ilk bakışta suç teşkil etmemesi veya kanun değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkartılması hâlleri ile ilgili olduğu dikkate alındığında;

Sanığın, güncel nüfus kayıt örneğine göre 24.07.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.