YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2024/1992 E.  ,  2024/4118 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1011 E., 2023/539 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b., 62/1., 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.01.2022 tarihli ilâmıyla verilen kararın bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına, basit yargılama usulü hükümlerinin sanık hakkında uygulanması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b., 62/1, 52/2-4 ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri uyarınca 1.680,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafinin itirazı üzerine Mahkemece genel hükümler uyarınca yargılama yapılarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b., 62/1, 52/2-4, 53/6.maddelerine göre 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemi hakkında hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın kazanın meydana gelmemesi için tüm önlemleri aldığına, kusurunun bulunmadığına, raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verildiğine, mağdurun kusurlu hareketiyle illiyet bağının kesildiğine, sanık hakkında bozma sonrası daha ağır cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, lehe olan hükümlerin ve seçenek yaptırımların uygulanmamasının hukuka ve vicdana aykırı olduğuna, katılanın sigorta tarafından zararının giderildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine, kararın usul ve esas yönünden yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 14:00 sıralarında, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki 07.EA.702 plakalı otomobil ile meskun mahalde tek yönlü bölünmüş asfalt kaplama yolda seyri sırasında, geldiği olay mahalli kavşağı girişindeki trafik ışıklarında en sol şeritte kırmızı ışıkta durup akabinde yeşil ışık yanmasıyla hareket ettiğinde, seyrine göre sağdan yola girerek yaya geçidi üzerinden karşıya geçmekte olan yaya ...'a çarpması sonucu katılanın vücudunda 3.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 10.12.2015 tarihli rapora göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahalli kavşağa gelip kırmızı yanan trafik ışığında bekledikten sonra ışığın yeşile dönüşmesiyle birlikte yaya geçidinden geçmekte olan yayanın geçişini tamamlamasını beklemeden dikkatsiz biçimde hareket edip, seyrine göre yolun sağından karşıya geçmekte olan yaya ...'a çarptığı olayda asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.01.2022 tarihli ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b., 62/1, 52/2-4 ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri uyarınca 1.680,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafinin itirazı üzerine Mahkemece genel hükümler uyarınca yargılama yapılarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b., 62/1, 52/2-4, 53/6.maddelerine göre 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Bozma kararı öncesi hükmedilen 4.500,00 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeyerek, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesinin (g) bendindeki "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına,"Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli, 2015/296 Esas, 2016/72 Karar sayılı hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 4.500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" ibarelerinin eklenmesi, hükmün birinci paragrafında yer alan, "failin güttüğü amaç ve saik" ibarelerinin de hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.