YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2024/1649 E.  ,  2024/3793 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2764 E., 2023/2719 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafiileri ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; katılanlar lehine vekalet ücretinin tayin edilmesine ilişkindir.

2. Sanık müdafiilernin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmasının kanuna aykırı olduğuna, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, alacakaranlık vakti aydınlatmanın bulunmadığı meskun mahal dışında yer alan bölünmüş yolda idaresindeki çekicinin arkasına irtibatlı olan üzerinde ekskavatör taşıyan römorka, ölen sürücünün idaresindeki otobüsün çarpması şeklinde meydana gelen kazada 3 kişinin öldüğü ve 4 kişinin de nitelikli şekilde yaralandığı, soruşturma aşamasında ... Oto Fren Servisi tarafından hazırlanan araç inceleme raporunda, çekicinin, olması gereken uyarı reflektörlerinin uygun olmadığı, dorsenin lambalarının eksik, sol lambasının kaza nedeniyle kırık, sağ lambanın ise çok içeride ve çalışıp çalışmadığının belli olmadığının belirtildiği ve 22.11.2022 tarihli tutanak'ta çekiciden dorseye elektrik gittiği fakat dorsenin elektrik tesisatının çalışmadığı, bu sebeple dorsenin stop lambalarına elektrik gelmediğinden dolayı dorsenin lambalarının ve elektrik tesisatının kablolarında oksitlenme meydana geldiği için çalışmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın idaresindeki römorkun park lambalarının yanmadığı ve üzerinde geriden gelen sürücüler açısından görünürlüğü artırıcı reflektör bulunmadığı, aynı zamanda bu römorka yüklü olan iş makinasının sabitlenmeyip, teknik özellikleri itibarı ile trafiğe çıkma açısından özel izne tabii olmasına rağmen izninin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup yerleşim yeri dışındaki aydınlatma bulunmayan yolda arkasına irtibatlı aydınlatması römork üzerine sabitlenmemiş iş makinası yüklü halde izin almaksızın nizamlara aykırı bir şekilde seyre çıkıp, bu hali ile hava alacakanlık iken gerisinde yol yardımı olmaksızın tehlike arz eder şekilde kaza mahallinde seyredip geriden gelen trafiği tehlikeye düşürerek dava konusu kazaya sebebiyet veren sanık sürücünün asli kusurlu olduğu ve yukarıda izah edilen olayın oluş şekli dikkate alındığında TCK'nın 22/3 maddesi gereğince sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar ..., ..., ... lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesinin kararının hükmüne, ''Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisi vekille temsil ettiren katılanlar lehine 29.800- TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.