YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/6278 E.  ,  2024/2080 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 31.08.2023
SAYISI : 2022/635 E., 2023/945 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtaya ait olması karşısında, 31.08.2023 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40/1. maddesinde; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın "Tutuklunun kanun yollarına başvurması
" başlıklı 263/1. maddesinde; tutuklu bulunan şüpheli veya sanık, zabıt kâtibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2022 gün 2021/107 Esas, 2022/325 Karar sayılı ve 21.04.2022 gün 2019/108 Esas, 2019/453 Karar sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2.maddesi, 231/3.maddesi ile 232/6.maddesi uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi 5271 sayılı Kanun'un 40.maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

Temyiz istemine konu kararda, ''..sanığın ve katılanın yüzüne karşı CMK’nın 223/8, 267 ve 268/1, 3/c maddeleri uyarınca yokluğunda verilenler yönünden gerekçeli kararın tebliğinden, yüzlerine karşı verilenler yönünden tefhim tarihinden itibaren 7 GÜN İÇERİSİNDE mahkememize verilecek bir dilekçe veya zabıt katibine yapılacak beyanın tutanağa geçirilmesi ve hâkime onaylatılması suretiyle (başka suçtan cezaevinde bulunan sanığın ayrıca CMK'nın 263. Maddesi uyarınca sanığın cezaevi katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi nezdinde İSTİNAF yolu açık olmak üzere, mütalaya uygun olarak verilen karar, açıkça okunup, usulen anlatıldı. Kanun yolları gösterildi.'' şeklinde, başka suçtan tutuklu olan ve duruşma sırasında SEGBİS sistemiyle huzurda bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 263/1. maddesi gereğince cezaevi aracılığı ile hükmü karşı yasa yoluna başvurma hakkının hatırlatıldığı, başvurulacak yasa yolunun süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiği, yalnızca daha önce temyiz incelemesinden geçmiş işbu dosyanın incelemesinin yine Yargıtay tarafından yapılacağı gözetilmeksizin yasa yolu yanlış şekilde İSTİNAF olarak belirtildiğinin ve sanığın da talebin de özellikle bu noktaya değindiğinin anlaşıldığı ancak yukarıda anlatılanların ışığında bu yanılgılı bildirimin temyiz hakkının etkin şekilde kullanılmasına engel olmayacağı, bu sebeple de sanığın anılan yanlışlıktan faydalanmasının söz konusu edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında eski hale getirme talebi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan gerekçelerle, sanığa tefhim edilen kararın kesinleşmesinin ardından, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından yapılan 18.08.2023 tarihli temyiz isteminin ve geçerli bir sebebe dayanmayan eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.