YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/5959 E.  ,  2024/612 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği
SUÇ : Taksirle yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : İtirazın reddine ilişkin mercii kararı
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/02/2023 tarihli ve 2022/26327 soruşturma, 2023/3529 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2023 tarihli ve 2023/1384 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 94660652-105-55-11905-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91990 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91990 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,
Somut olayda, şüpheli ...'in 55 AGS 188 plakalı aracıyla seyir halindeyken mağdur yaya ...'e çarpması sonucu yaralandığı, dosya içerisinde yer alan trafik kazası tespit tutanağına göre mağdur ...'in 100 metreye kadar mesafede yaya geçidi veya kavşak bulunduğu halde yayaların karşı tarafa geçmek için taşıt yolunun yaya veya okul geçidi veya kavşak giriş çıkış dışında herhangi bir yerini kullanmamaları kuralını ihlal ettiği, şüpheli ...'in ise aracının hızını, görüş, yol veya trafik durumunun getirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, 12/12/2022 tarihli trafik bilirkişi raporunda ise mağdur ...'in kusurlu olduğu ve şüpheli ...'in de kusurunun bulunmadığından bahisle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402, esas, 2013/19286 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi, hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu, bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23/01/2019 tarihli ve 2018/5590 esas, 2019/1040 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere somut olayda sadece tek bir trafik bilirkişisince düzenlenmiş bilirkişi raporunun soruşturma dosyasında mevcut olduğu, Adlî Tıp Kurumu'ndan tarafların kusur durumlarının belirlenmesi amacıyla rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği hususlarına yer verilmiştir.

2.Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/02/2023 tarihli ve 2022/26327 soruşturma, 2023/3529 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2023 tarihli ve 2023/1384 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

3.Olay günü saat 12:00 sıralarında, şüpheli ...'in 55 AGS 188 plakalı aracıyla meskun mahalde, 30 km/s hız sınırının olduğu bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde yolun gidişine göre sağından karşıdan karşıya geçmeye çalışan 2011 doğumlu mağdur yaya ...'e sol şerit üzerinde çarpması sonucu dosya kapsamında mevcut geçici doktor raporlarına göre, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 6.derecede birden fazla kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; trafik kazası tespit tutanağına göre mağdur ...'in 100 metreye kadar mesafede yaya geçidi veya kavşak bulunduğu halde yayaların karşı tarafa geçmek için taşıt yolunun yaya veya okul geçidi veya kavşak giriş çıkış dışında herhangi bir yerini kullanmamaları kuralını ihlal ettiği, şüpheli ...'in ise aracının hızını, görüş, yol veya trafik durumunun getirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, 12/12/2022 tarihli trafik bilirkişi raporunda ise mağdur ...'in kusurlu olduğu ve şüpheli ...'in de kusurunun bulunmadığına ilişkin görüş bildirildiği görülmektedir.

4.Tanıklar E.A., O.D., E.Ö.'nün anlatımları ve olay yeri görüntülerine dair 1 adet CD ve CD izleme tutanağı dosyada bulunmaktadır.

5.Dosya kapsamına göre; Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde şüpheli hakkında kusuru bulunmadığına ilişkin sadece trafik bilirkişisince düzenlenmiş bilirkişi raporu dikkate alınarak taksirle yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, tanık anlatımları ve olay anına ilişkin kamera görüntüleri de dikkate alınarak şüphelinin kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi ve bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu veya Üniversitelerin Trafik İhtisas Kürsüsünden teknik bilirkişi raporu alınmasından sonra şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.03.2023 tarihli ve 2023/1384 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.