YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/5417 E.  ,  2024/651 K.
"İçtihat Metni"
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkumiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime süresine tabî tutulmasına dair Korkuteli (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 28/05/2010 tarihli ve 2009/256 esas, 2010/201 sayılı kararının 12/08/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 11/09/2013 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde, Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2021 tarihli ve 2020/804 esas, 2021/1099 sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun’un 89/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarih ve 94660652-105-07-9897-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63657 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63657 sayılı Kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın müsnet suçu 28/06/2009 tarihinde işlediği, 17/02/2010 tarihinde sanığın savunmasının alındığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 12/08/2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın 11/09/2013 tarihinde yeniden suç işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12/08/2010 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 11/09/2013 tarihleri arasını kapsayan 3 yıl 30 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın mahkeme huzurunda ifadesinin alındığı 17/02/2010 tarihinden kararın verildiği 19/10/2021 tarihine kadar geçen 12 yıl 3 ay 21 günlük süreden, zamanaşımı süresinin durduğu 3 yıl 30 günlük süre düşüldüğünde kalan 9 yıl 2 ay 21 günlük sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı cihetle, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımına tabidir. Zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlemin, 17/02/2010 tarihli sanık savunması olduğu, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı ve 3 yıl 30 günlük zamanaşımı durma süresi eklendiğinde, olağan zamanaşımının sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair 19/10/2021 tarihli karardan önce dolduğu anlaşılmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9.maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2021 tarihli ve 2020/804 esas, 2021/1099 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanunun 309/4-d. maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık hakkındaki davanın 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, taksirle yaralama suçundan dolayı hükmolunan cezanın çektirilmemesine,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.