YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/5404 E.  ,  2024/912 K.
"İçtihat Metni"
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği
SUÇ : Taksirle yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkumiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2020 tarihli ve 2020/3808 sayılı soruşturma numaralı kararı ile şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara müşteki tarafından yapılan itiraz üzerine Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/07/2020 tarihli ve 2020/1339 Değişik İş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-48-30033-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65337 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65337 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında takibi şikayete bağlı olan taksirle yaralama suçundan 19/05/2020 günü saat:18:30'da Muğla Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Polis Noktasında verdiği ifadesinde şikayetçi olmayan müşteki ...'ın, aynı gün saat:19:40'da şikayetçi olduğunu belirtmesinin, yerleşik Yargıtay içtihatları da dikkate alındığında şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağından sonuca etkili bulunmadığı gözetilmeden, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeni ile merciince yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1.Dosya içeriğine göre 19/05/2020 tarihinde saat 16.40 sıralarında Atatürk Bulvarı üzerinde seyir halindeki 48 ED 714 plakalı ... sürücüsü ...'in geri manevra ile aracını park etmek isterken aracın arka kısmından geçmeye çalışan yaya ...'a çarptığı; adli tıp raporuna göre, müşteki ...'ın sağ medial malleol kırığına neden olan yaralanmasının basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, saptanan kırığın, kişinin hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu (duyu ve organlarda işlev yitimi ya da kalıcı işlev zayıflığı açısından 18 ay sonra muayene edilmesi gerektiği); trafik kazası tespit tutanağına göre şüpheli sürücü ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 67/1-a maddesini; müşteki yaya ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 68/1-b maddesini ihlal ettiği belirtilmiş olup; 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan birinci fıkra kapsamı dışındaki yaralamalarda bilinçli taksir koşullarının şartlarının oluşması halinde şikayetin aranmayacağı belirtilmiş ise de olayda bilinçli taksir şartlarının oluşmadığı, olay sonrası hastaneye götürülen müştekinin kolluk görevlileri tarafından hastanede alınan ilk ifadesinde şüpheliden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, aynı gün alınan ikinci ifadesinde ise şüpheliden şikayetçi olduğunu beyan etmesinin, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle hukuki sonuç doğurmayacağı, kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yapılan itiraz üzerine, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/07/2020 tarihli ve 2020/1339 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.