YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/4975 E.  ,  2023/4008 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3826 E., 2019/2382 K.
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2018/3826 Esas, 2019/2382 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerinde 15.05.2023 tarihli dilekçesi ile hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu temyiz isteminde bulunan davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 27.04.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 23.06.2012 tarihinde tutuklandığını, 06.07.2012 tarihinde tahliye edildiğini ve yapılan yargılama ile beraat ettiğini, haksız koruma tedbiri nedeniyle 20.000 TL maddi, 40.000 TL manevi tazminatın göz altına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 16.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3.Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/237 Esas 2018/377 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2018/3826 Esas, 2019/2382 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

6.Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli ve 2021/7314 Esas , 2023/973 Karar sayılı ilamıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalı vekiline tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumla ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.06.2023 tarihli, katılma yoluyla hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir ek tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminat taleplerinin reddinin hukuka aykırı olduğuna, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ve vekalet ücretine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, davanın reddi gerektiğine ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; davacının yakalandığı ve tutuklu kaldığı 23.06.2012 - 06.07.2012 tarihleri arasında maaş ödemesi yapıldığı bu nedenle bu tarihlere ilişkin maddi kaybının bulunmadığı; davacı dava dilekçesinde her ne kadar cezaevinde yaptığı harcamaları, yol giderlerini ve avukata ödediği ücretleri istemiş ise de; cezaevinde yapılan harcamaların hayatını devam ettirebilmek için yapılmış zorunlu harcamalar olduğu bu nedenle tutuklu kaldığından dolayı yapılmadığı; 3960 TL avukatlık ücreti ödediğine dair belgenin olmadığı kaldı ki İstanbul BAM 5. Ceza Dairesinin 2017/1998 A sayılı ilamı ile davacı lehine 3.960 TL vekalet ücreti ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından maddi tazminat taleplerinin reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile 500 TL manevi tazminatın haksız yakalama tarihi (23.06.2012) nden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte maliye hazinesinden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; davacı hakkında, makul bir manevi tazminat hükmedilmesi gerekirken, belirtilen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hüküm fıkrasında yer alan; manevi tazminat miktarına ilişkin "500 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "1.500 TL " ibaresinin, yazılmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. KARAR
A. Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800 TL olduğu; ilk derece mahkemesince uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 23.06.2012 - 06.07.2012 tarihleri arasında tutuklu kalan davacı vekilinin 20.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminat talebine ilişkin davada, davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ilişkin hükmünün davacı ve davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının 1.500 TL olarak düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bu şekilde davacı yönünden reddedilen tazminat miktarının 58.500 TL olması nedeniyle davacı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davalı vekilinin temyiz isteği yönünden;
Davalı vekili, yokluğunda verilen hükme karşı, davacı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davalı tarafın temyiz isteminin, esasen davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davacı taraf açısından 6100 sayılı Kanun'un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması sebebiyle davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak davalı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmaması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, 5271 sayılı Kanun'un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.