YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/4919 E.  ,  2023/4203 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/197 Esas, 2019/638 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesi gereğince 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür uygulanmasına ve sanığın sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/197 Esas, 2019/638 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/2353 E, 2021/2764 Karar sayılı ilâmı ile ".......basit yargılama usulü uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ankara 28.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/1436 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesi gereğince 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür uygulanmasına ve sanığın sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2023 tarihli ve 2023/65110 sayılı, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin ve Sanığın Temyiz Sebepleri;
Katılanın şikayetten vazgeçtiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da seçenek yaptırım uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:
1. Suç tarihinde sanığın yönetimindeki ... plakalı ... ile yanında tanık ... olduğu halde 1668. Caddeyi müteakiben ... caddesi yönüne doğru seyir halinde iken saat 19:20 sularında geldiği yerde seyrine göre sağ tarafta karşıya geçmek için yola giren katılan ...'a aracının sağ ön kaporta ve cam kesimi ile çarptığı, olay nedeniyle katılanın yaşamının tehlikeye girmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek hayati fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek biçimde vücutta kırık oluşacak şekilde yaralandığı, katılanın, sanıktan şikayetçi olduğu ve sanığın olaydan sonra nefes ölçüm cihazı ile yapılan ölçümde 1,46 promil alkollü olduğunun belirlendiği, sanığın suç tarihi itibariyle geçerli (B) sınıfı sürücü belgesi sahibi olduğu, olayın meskun mahalda, 8 metre geniştiğinde, çift yönlü yolda ve gündüz vakti meydana geldiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre, sanık, alkollü vaziyetteki seyrini yola gereken dikkatini vermeden sürdürmesi sonucu, olay yeri kesimde karşıya geçmek için kendi gelişini gözetmeden ve geçiş hakkını kendisine bırakmadan kontrolsüzce seyir yoluna giren yayaya yönetimindeki aracın sağ ön kesimlerinden çarptığı olayda tali kusurludur.

3.Katılan hükümden önce zararının karşılandığını şikayetten vazgeçtiğini bildirmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin 5237 sayılı Yasanın 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasının temel ceza maddesi olan 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği halde, artırıma ilişkin 89/2-b. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, yapılan incelemede yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Adli sicil kaydı itibariyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varılamaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediği, sanığın suça eğilimli kişiliği, mükerrir olması, suçun işleniş şekli, sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önüne alınarak seçenek yaptırıma karar verilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/1436 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.