YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/4384 E.  ,  2023/3112 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1072 E., 2023/69 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/943 Esas, 2015/1257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesi ve 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/943 Esas, 2015/1257 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 20/10/2020 tarihli ve 2019/7059 Esas, 2020/5306 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/668 Esas, 2021/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi ve 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin ikinci ile son fıkraları gereğince 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/668 Esas, 2021/346 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yerel mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesine karar verilmiştir.

5. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli, 2021/1104 Esas, 2022/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin bir, iki ile dördüncü fıkraları gereğince 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli, 2021/1104 Esas, 2022/200 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/2999 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinden ve hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi haline ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulandığından bahisle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı gözetilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

7. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli, 2022/1072 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 62 inci maddesi, 52 inci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.05.2023 tarihli ve 2023/44855 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; fazla cezaya hükmedildiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde; "... 14/06/2014 Günü saat 22.00 sıralarında E-96 kara yolu üzerinde sanık ...'in kullandığı ... plakalı ... ile ters yönde gittiği esnada karşıdan karşıya geçmekte olan katılan ...'e çarptığı, 23/06/2014 tarihli kati adli muayene raporuna göre katılan ...'in bu kaza sebebiyle basit tıbbı müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarına etkisi ikinci (2) derece olan kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı, dosya arasındaki kaza tespit tutanağına göre sanığın bu olayda 2918 sayılı Kanunun 47/1-c maddesindeki Trafik ve İşaret ve Levhalarında belirtilen hususların uymaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, 18/05/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre sanık ...'in 2918 sayılı Kanunun 84/b.maddesinde düzenlenen "taşıt giremez" Levhası Bulunan Kara Yoluna Veya Bölünmüş Kara Yolunda Karşı Yönden Gelen Trafiğin Kullandığı Şerit Rampa Ve Bağlantı Yollarına Girme kusurunu işlediğinden asli kusurlu olduğu; katılanın anlatımlarında özetle; sanığın kullandığı ... ile ters yönden gelerek kendisine çarptığını bu sebeple 5.000,00 TL maddi zararının bulunduğunu, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği; tanık ...'ın anlatımlarında katılanın beyanlarını destekleyecek şekilde beyanda bulunduğu; sanığın ise savunmalarında özetle, trafiğin işleyişini ters bir şekilde aracıyla seyir halindeyken daha önceden tanımadığı katılana çarptığı, kendisiyle iki gün ilgilendiğini, kendisinden 5.000,00 TL istedikleri ancak kendisinin vermediğini beyan ederek ikrar içerikli savunmada bulunduğu anlaşılmıştır.

Neticeten sanık ...'in 14/06/2014 tarihinde E-96 kara yolu üzerinde ... plakalı ... ile seyir halindeyken dosya arasındaki kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporu ile sabit olduğu üzere asli kusurlu olarak katılan ...'e çarpmak suretiyle katılanın hayati tehlike geçirmesine, vücudunda hayati fonksiyonlara etkisi 2. derece olacak şekilde kırık meydana getirmek suretiyle üzerine atılı taksirle yaralama suçunu işlediği anlaşılmış; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 89/1. maddesi uyarınca, aynı kanunun 61/1. maddesine göre suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, sanığın amaç ve saiki, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Yargıtay 12.Ceza Dairesince temyiz incelemesi neticesinde 2022/2999 esas, 2022/5795 karar sayılı ilamı ve diğer Yerleşik Yargıtay İçtihatları doğrultusunda sanığın aracıyla ters yönde seyir halindeyken katılana çarpması şeklindeki eyleminin sanık tarafından istenilmeyen ancak öngörülebilir olan neticenin gerçekleşmesi niteliğinde olduğundan sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesinde düzenlenen bilinçli taksir durumunun söz konusu olduğu dolayısıyla sanığın cezasının takdiren 1/3 oranında artırılmasına, dosya arasındaki kati rapor ile sabit olduğu üzere sanığın eylemi sebebiyle katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve katılanın vücudunda kemik kırığına neden olduğu anlaşıldığından verilen cezanın TCK'nın 89/2-b-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılmasına, sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışları lehine taktiri hafifletici sebep kabul edilerek verilen cezası 5237sayılı TCKnın 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına ve basit yargılama usulü ile verilen cezaya sanık tarafından itiraz edildiğinden CMK'nın 252/3.2 cümlesi uyarınca 1/4 oranında indirimin korunmasına yer olmadığına, TCK'nın 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, sanığın ekonomik ve dosya kapsamındaki şahsi haline ilişkin diğer bilgiler nazara alınarak bir gün karşılığı adli para cezası miktarının takdiren 20 TL olarak tespiti ile sanığın sonuç olarak 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak CMK'nın 283/1 maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle sanığın cezasının neticeten 6.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" denilmiştir.

2. Sanık aşamalarda ters istikamette seyrettiğini kabul etmiş ve beraatine karar verilmesini aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3. Katılan aşamalarda şikayetçi olduğunu ve zararının giderilmediğini beyan etmiştir.

4. Turgutlu İlçe Devlet Hastanesi'nin 26.03.2014 tarihli kati raporunda katılanın yaralanmasının yaşamı tehlikeye sokan bir duruma ve 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde olduğu belirtilmiştir.

5. Kolluk tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağında, mahkemece keşif üzerine aldırılan 20.05.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda ve Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 08.09.2015 tarihli raporlarında sanığın ters yönde seyretmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, katılanın ise kusursuz olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

6. Tanık ....'nin beyanları dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Olay günü gece vakti aydınlatmasız, meskun mahal dışı, iki şeritli bölünmüş asfalt Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile emniyet şeridinde ters istikamette seyri sırasında, karşıdan karşıya geçmek için emniyet şeridinde bulunan katılan yayaya çarpması neticesinde katılanın hayati tehlikeye neden olacak 2. derece kemik kırığı ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda, ters yöne ait yolda seyretmesi nedeniyle bilinçli taksirle hareket eden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde ve verilen ceza miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2. Katılanın zararlarının giderilmediğine yönelik beyanı ile sanık tarafından giderilen bir zarar bulunmadığı hususları göz önünde bulundurulduğunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli, 2021/1104 Esas, 2022/200 Karar sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 307 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkı oluştuğundan, bozma ilamına uyularak verilen 10.000,00 TL adli para cezasından sonra önceki hükümde sanık hakkında tayin edilen 6.000,00 TL adli para cezasının infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına yönelik hüküm kurulması Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hukuka aykırılık olarak tespit edilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli, 2022/1072 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 6 numaralı paragraflarının çıkarılarak yerine "Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli, 2021/1104 Esas, 2022/200 Karar sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 307 inci maddesinin beşinci fıkrası dikkate alınarak, sanık hakkındaki 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.