YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/4371 E.  ,  2024/3542 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/456 E., 2023/72 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Kısmen kabul
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 5.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın haksız işlem tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine, 1.000,00 TL manevi tazminatın salıverilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı lehine maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği ve faiz başlangıcının hatalı belirlendiği gerekçeleri ile kararın bozulması üzerine bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince 87,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; manevi tazminat bakımından davacının kazanışmış hakkının gözetilmediğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
Dairemizce verilen bozma kararı üzerine, İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/55 Esas – 2005/40 Karar sayılı ve kesinleşmiş ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında sehven yakalama emri düzenlendiği, davacının 05.10.2016 tarihinde ehliyet işlemleri için Bodrum Emniyet Müdürlüğüne gitmesi üzerine sehven düzenlenen yakalama emri nedeniyle yakalanarak gözaltına alındığı, 06.10.2016 tarihinde ise yakalama emrinin hatalı olarak düzenlendiğinin tespit edilmesi neticesinde salıverildiği, yakalama ve gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. Maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 17.830,00 TL olduğu anlaşıldığından, reddedilen tazminat miktarına göre hükmün davacı yönünden kesin olmaması sebebiyle tebliğnamedeki davacı vekilinin temyiz isteminin kesinlikten reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2017 gün 2017/259 Esas - 2017/313 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine 1.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine ilişkin hükmün istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bu hükümle verilen tazminat miktarının davacı lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, bozma sonrası bu miktarın altında kalacak şekilde 500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği manevi tazminat miktarının "1.000,00 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.