YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/4368 E.  ,  2023/2952 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/492 E., 2023/78 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/548 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sözkonusu mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.04.2022 tarihli ve 2020/3961 Esas, 2022/2824 sayılı kararı ile özetle "...Sanık hakkında Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2007 gün ve 2006/603 Esas - 2007/333 Karar sayılı kararıyla verilen adli para cezasının sanık lehine olduğu ve bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanık bakımından ceza türü bakımından kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden sanık hakkında hapis cezası tayin edilmek suretiyle CMUK'nun 326/son maddesine aykırı hareket edilmesinin kanuna aykırı olduğu..." gerekçesi ile bozulmasına ve dava dosyasının Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesi, Dairemizin bozma ilamına uyarak, 03.02.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 inci maddesinin dördüncü fıkrası delaleti ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.05.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
Sanığın iş güvenliği önlemlerinin tümünü aldığına, kusurunun bulunmadığına
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemenin Kabulü;
"Sanığın olay tarihinde ...'ı işçi olarak yanında çalıştırdığı, Enver'in inşaatta çalıştığı sırada ayağının tökezlemesiyle 7.kattan düşerek öldüğü, olayın meydana gelmesinde sanığın yeterli yükseklikte sağlam korkuluklarla önlem almaması, emniyet kemeri ve benzeri güvenlik önlemlerini kullandırmaması ve bunun etkin bir şekilde denetlenmemesi, inşaat işini fenni yeterliliği bulunan kişilerin teknik gözetimi ve sorumluluğu altında yürütmemesi sebepleriyle kusurlu olarak neden olduğu, böylece müsnet suçu işlediği iddia, sanığın tevilli savunması, keşif ve bilirkişi raporu, tanık anlatımları, suçla ilgili tutanaklar ile tüm dosya kapsamından anlaşılmış olmakla sanığın üzerine atılı taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindedir

2.Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi tarafından 06.04.2006 tarihinde düzenlenen raporda, işverenin % 40, kazalı işçinin ise % 60 kusurlu olduğu yönünde görüş vermişlerdir.

3.Yargılama aşamasında tek bilirkişiden alınan raporda "yapı İşlerinde İşçi Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği" maddeleri gereği, yüksekte yapılan çalışmalarda yeterli yükseklikte korkulukla ve güvenlik önlemleri almayan, yüksekte çalışmaya uygun ekipmanlar ve koruyucu malzemeleri sağlamayan ve denetlemeyen, inşaat işini fenni yeterliliği bulunan kişilerin teknik gözetimi ve sorumluluğu altında yürütmeyen...." işverenin tali, kazalı işçinin ise asli kusurlu olduğu yönünde rapor vermiştir.

4.Müşteki bozma ilamı sonrası mahkemeye verdiği ifadesinde "Bozma ilamına bir diyeceğim yoktur, sanıktan şikayetçi değilim, davaya katılmak istemiyorum " şeklinde beyan da bulunmuştur.

IV. GEREKÇE
Dosya kapsamında göre; sanığa ait 10 katlı özel bina inşaatının yedinci katında çalışan duvar ustası ölenin yüksekten düşerek öldüğü, olayın meydana gelmesinde sanığın yeterli yükseklikte sağlam korkuluklarla önlem almaması, emniyet kemeri ve benzeri güvenlik önlemlerini kullandırmaması ve bunun etkin bir şekilde denetlenmemesi, inşaat işini fenni yeterliliği bulunan kişilerin teknik gözetimi ve sorumluluğu altında yürütmemesi sebepleriyle asli kusurlu olduğu, müştekinin şikayetçi olmaması gözönüne alınarak, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Re'sen Gözetilecek Sebepler Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/78 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.