YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/3871 E.  ,  2023/4134 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/12 E., 2023/211 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 tarihli 2015/305 esas 2015/461 karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 4500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 tarihli 2015/305 esas 2015/461 karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23.02.2017 tarihli 2016/6759 Esas 2017/1370 Karar sayılı kararı ile dosya içeriğine uygun olmayan ve yasal olmayan gerekçeye dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli ve 2017/143 esas, 2017/388 karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 4500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 09.11.2017 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 08.05.2020 tarihinde TCK'nın 179/3-2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 13.10.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2020 tarihli ve 2020/529 Esas 2020/592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilerek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 4500TL ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2020 tarihli ve 2020/529 Esas 2020/592 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli ve 2021/5044 Esas 2022/9328 Karar sayılı kararı ile basit yargılama nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli 2023/12 E. 2023/211 K. sayılı kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 4500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.04.2023 havale tarihli ve 2023/43385 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye dayalı olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Yerel Mahkemenin Kabulü:
İddia, sanık savunması, alkol ölçüm tutanağı ve tüm dosya kapsamından; Sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... ile seyir halindeyken trafik ekiplerince yapılan alkol kontrolünde sanığın 4,25 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

2.Sanığın 4,25 promil alkollü olduğuna dair ölçüm raporu dosya içerisindedir.

3.Sanık ihbar öncesi "Yukarıdaki bilgiler bana aittir ve doğrudur. Tarafıma isnat edilen suç anlatılda ve 5271 sayılı CMK'da belirlenen yasal haklarımı okudum, anladım. Bana sorulan sorular ile ilgili hür olarak ifademi vermek istiyorum müdafi talep etmiyorum. Bu gün yani 10.05.2015 günü saat: 22:00 sıralarında 2 adet bira içtim ve kendime ait olan ... Plaka sayılı Toyota Corolla marka aracımla seyir terasından yayla yolunu takiben aşağıya inerken uygulama yapan polis ekipleri durdurdular ve alkol metreyi üfleyince alkollü olduğum için işlem yaptılar. Daha sonrada ifade vermek için buraya geldim."şeklinde savunmada bulunmuştur.

4.Sanık 19.09.2017 tarihli duruşmada "Yargıtay bozma ilamına bir diyeceğim yoktur, önceki savunmalarımı tekrar ederim." şeklinde savunmada bulunmuştur.

5.Sanık bozma sonrası "Bozma öncesi vermiş olduğum ifademi tekrar ederim. Pişmanım. Seri muhakemeden haberim olmadı." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE
Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanığın Temyiz Sebepleri
1.Sanığın olay günü 4,25 promil alkollü olarak sevk ve idaresindeki ... ile seyir halinde iken trafik ekiplerince yakalandığı, sanığın bu şekilde kişilerin can ve mal güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde alkollü olarak ... kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmış olup mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamış olup sanığın kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye dayalı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli 2023/12 Esas 2023/211 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) nolu bölümde açıklanan nedenle Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli 2023/12 Esas 2023/211 Karar Sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının "4" nolu bendi çıkarılarak yerine "Sanığın şahsi , sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 S. TCY’nın 52/3 maddesi uyarınca 225 gün adli para cezasına çevrilmesine; hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca, aynı yasanın 52/1-2 fıkralarına göre bir gün karşılığı takdiren 20.00 TL’den adli para cezasına çevrilerek sanığın 4.500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.