YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/343 E.  ,  2024/272 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 11.12.2015
KARAR : Davanın kısmen kabulü
TEMYİZ EDENLER : Davalı vekili, davacı vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.11.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 11.12.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin basit yaralama, konutta ve eklentilerinde yağma, bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek, insan ticareti yapmak, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 24/03/2008 tarihinde göz altına alındığını, 25/03/2008 tarihinde tutuklandığını, 04/06/2009 tarihinde tahliye edildiğini, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2012 tarihli 2012/27 Esas, 2012/72 Karar sayılı kararı ile tüm suçlamalar yönünden sanık hakkında beraat hükmü kurulduğunu, bu hükmün Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 06/10/2015 tarihli 2013/9691 Esas, 2015/8974 Karar sayılı ilamı ile onanarak aynı tarihte kesinleştiğini belirterek 14 ay 10 gün boyunca tutuklu kalan müvekkilinin çalışamaması nedeniyle kendi ve ailesinin geçimini sağlayamadığını, ceza evindeki masrafları nedeniyle zararları olduğunu, ayrıca bu süreçte manevi olarak sıkıntı ve üzüntü yaşadığını, kişi hak ve özgürlüklerinden mahrum kaldığını belirterek 75.000,00 TL maddi ve 75.000,00 TL manevi tazminatın 24.03.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 04.01.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2021 tarihli ve 2021/465 Esas, 2021/510 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2021 tarihli ve 2021/465 Esas, 2021/510 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarihli ve 2022/2179 Esas, 2022/5299 Karar sayılı ilâmıyla;

"Davacının 24.03.2008 – 01.04.2009 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı dönem dönem açısından, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,"
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.01.2023 tarihli, davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Davacı vekilinin temyiz sebepleri
Davanın tamamının kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B. Davalı vekilinin temyiz sebepleri
1.Davanın reddi gerektiğine,

2.Hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının fazla olduğuna,

3.Reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

4.Sair nedenlere,
ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:
Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/27 Esas, 2012/72 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davacının basit yaralama, konutta ve eklentilerinde yağma, bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek, insan ticareti yapmak, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 24/03/2008 tarihinde göz altına alındığı, 25/03/2008 tarihinde tutuklandığı, 04/06/2009 tarihinde tahliye edildiği, hakkında Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/179 Esas sayılı ile açılan davada 2008/234 Karar sayılı ile görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, bu mahkemece 15/02/2011 tarihinde 2011/61 Esas, 2011/30 Karar sayı ile karşı görevsizlik kararı verilerek dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 25/10/2011 tarihli 2011/6544 Esas, 2011/22534 Karar sayılı ilamı ile Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırıldığı ve dosyanın tekrar adı geçen mahkemeye gönderildiği, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2012 tarihli 2012/27 Esas, 2012/72 Karar sayılı kararı ile tüm suçlamalar yönünden sanık hakkında beraat hükmü kurulduğu, bu hükmün Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 06/10/2015 tarihli 2013/9691 Esas, 2015/8974 Karar sayılı ilamı ile onanarak aynı tarihte kesinleştiği anlaşılmıştır.
Sincan 1 nolu L tipi ceza evinin yazısına göre; davacı ...'ın Ankara 12. Sulh ceza mahkemesinin 25/03/208 tarih 2008/119 sayılı tevkif müzekkeresi ile 25/03/2008 ile 01/04/2009 tarihleri arasında, ayrıca 21/05/2009 ile 04/06/2009 tarihleri arasında tutuklu kaldığı iki infaz tarihi arasında davacının 1.000 TL adli para cezası ile 50 günlük süresinin bir başka cezadan infaz ettiği, davacının sabıka kaydında bir çok mahkumiyetinin olduğu, 13 Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/627-2011/563 sayılı dosyası ile almış olduğu dosyalarının infaz evrakları getirildiğinde, davacının tazminat istediği tutuklu süreleri ile ilgili herhangi bir mahsup kararını olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, zabıta marifetiyle davacının sosyal ve ekonomik durum araştırması yaptırılmış, tutuklandığı tarih itibarıyla gelir durumunu gösteren resmi kayıt ve belgelerin bulunmadığı ve davacının da maddi gelirini kanıtlayamadığı görülmüştür

Netice itbariyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2022/2179 Esas sayılı bozma ilamında belirtilen hususlarda göz önünde bulundurularak;

Maddi tazminat miktarının hesaplanması sırasında 2008 yılında Mart - Nisan - Mayıs - Haziran - Temmuz - Ağustos - Eylül - Ekim - Kasım - Aralık aylarında, 2009 yılında Ocak - Şubat - Mart ve 2009 yılının Mayıs ayından Aralık sonuna kadar olan dönemlerinde yürürlükte bulunan Asgari Ücret Tarifesinin 16 yaşından büyükler için geçerli olan net miktarları esas alınmış ve Mart ayı ile 10 Mayıs 2009 tarihi arasında davacının tutuklama müzekkeresinin infazının kesilerek başka bir suçtan cezaevinde bulunduğu hususu da dikkate alınarak, mahkememizce re'sen tutukluluk süresi nazara alınarak yapılan hesaplama sonucunda 24/03/2008 ile 01/04/2009 tarihleri için hesaplanan 6.241,11 TL maddi tazminatın 24/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 21/05/2009 ile 04/06/2009 tarihleri için hesaplanan 245,99 TL maddi tazminatın 21.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

Davacının 24/03/2008 ile 01/04/2009 tarihleri için koruma tedbiri altında kaldığı süre, duyduğu manevi ızdırap, sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, koruma tedbiri altına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, dosyaya yansıyan sosyal geçmişi ile benzeri hususlarda gözetilerek, hak ve nesafet kurallarına uygun olduğu takdir edilen 60.000,00 TL manevi tazminatın 24/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 21/05/2009 ile 04/06/2009 tarihleri için koruma tedbiri altında kaldığı süre, duyduğu manevi ızdırap, sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, koruma tedbiri altına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, dosyaya yansıyan sosyal geçmişi ile benzeri hususlarda gözetilerek, hak ve nesafet kurallarına uygun olduğu takdir edilen 500,00 TL manevi tazminatın 21.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/27 Esas – 2012/72 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının insan ticareti, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş ve tehdit suçlarından 24.03.2008 - 04.06.2009 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacının tutuklama müzekkeresinin 25.03.2008 – 01.04.2009 tarihleri arasında 372 gün ve 21.05.2009 - 04.06.2009 tarihleri arasında 14 gün olmak üzere toplamda 387 gün infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.10.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, anlaşılmıştır.

A.Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Davacı vekilinin yüzüne karşı 25.10.2022 tarihinde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.11.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
B.1.Davanın reddi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;
5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;
...
e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,
...
Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.
...
Bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartlar oluştuğundan davanın kısmen kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.2.Hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;
Tutukluluk dönemi için maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna dair temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B.3.Reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 tarih, 2007/8-2 Esas, 2007/63 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, tazminat miktarının davacı tarafça kesin bilinmesi mümkün olmadığından, davalı lehine avukatlık ücreti ödenebilmesi ancak davanın tamamen reddi halinde mümkün olduğundan davalı lehine vekâlet ücreti ödenmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.4.Sair nedenlere ilişkin temyiz sebebi yönünden
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin kısmen kabulü yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiş ve tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
A. Davacı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenleAnkara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.