YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/3393 E.  ,  2023/2514 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/210 E., 2023/30 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
KARAR : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/210 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2019 tarihli ve 2016/13-1281-2019/216 sayılı kararı ile benzer nitelikteki birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı Kanunun 34/2, 232/6 ıncı maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi Kanunun 40 ıncı maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.
İncelenen dosyada; davalı vekilinin 20.02.2023 tarihinde tebliğ edilen hükmün, davalı vekili tarafından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310 uncu maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 03.03.2023 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; hükmün yasa yolu kısmında temyiz süresinin tebliğden itibaren ''15 gün'' olarak belirtilmesi sebebiyle, davalı vekilinin bu yanılgılı bildirimden kaynaklı olarak temyiz hakkını süresinde kullanmasının engellendiği ve davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve uyuşurucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, davacının 16.03.2010 - 11.05.2010 tarihleri arasında 56 gün tutuklu kalması nedeniyle hükmedilen tazminat miktarının 3.060,14 TL olduğu, bu nedenle hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı Kanun’un 432 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.