YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2023/2485 E.  ,  2023/3746 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KARAR SAYISI : 2014/1030 E., 2014/1250 K.
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2014/1030 Esas, 2014/1250 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 232. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, mahkemenin 24.12.2014 tarihli ve 2014/1030 Esas ve 2014/1250 Karar sayılı kararında ise, süre başlangıcı ile temyiz başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla sanık müdafinin 31.10.2022 günlü temyizinin süresinde olduğunun kabulüyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2014/1030 Esas, 2014/1250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkrası uyarınca neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye karar verilmiştir.

2.Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2014/1030 Esas, 2014/1250 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.03.2023 tarihli ve 4-2022/147422 sayılı temyiz isteminin süresinde yapılmadığından reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; kanun yolu başvurusu süresinin başlangıcının belirtilmemesi nedeniyle sanığın yanıltıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2014/1030 Esas, 2014/1250 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.