YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/899 E.  ,  2024/1608 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1365 E., 2020/1179 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ: 01.10.2019
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin el koyma nedeniyle 250.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 541,11 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koymaya konu çayların davacıya yediemin sıfatıyla bırakılmış olması nedeniyle, çaylar üzerinde ceza yargılaması sonuçlanana kadar tasarrufta bulunulamadığı, bu kapsamda maddi zararın el koyma tarihi ile ceza yargılamasının kesinleştiği tarih aralığı dikkate alınarak hesaplanması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, Tazminat talebinin dayanağı olan Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/347 Esas - 2019/965 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında; bozulmuş yada değiştirilmiş gıda veya ilaç ticaretine konu olduğundan bahisle davacıya ait 6.650 kg çayın 24.02.2017 tarihinde muhafaza altına alındığı ve 01.03.2017 tarihinde davacıya yediemin olarak teslim edildiği, yapılan yargılama sonunda atılı suçtan beraatine ve müsadereye yer olmadığına karar verildiği, beraat hükmünün 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacıya ait çayların akıbeti araştırılarak, ceza davası sırasında mahkemece satışının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi tarihte yapıldığı ve parasının davacıya ödenip ödenmediğinin tespiti, mahkemece bu yönde bir işlem yapılmaması halinde mevcut ürünün sanık tarafından hangi tarihte ve hangi şekilde ve bedelle satıldığı hususları araştırılarak el konulma tarihi ile usulünce satışının yapıldığı tarih arasındaki değer kaybı olup olmadığının tespiti ile davacının zararının olup olmadığı, varsa ne kadar olduğunun araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.