YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/757 E.  ,  2024/989 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ : 13.03.2019
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 50.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Mahkemece aynı konu hakkında aynı mahkemede açılan davalarının birleştirilmesi gerekli iken sonradan açılan davanın reddedilerek karşı vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/474 Esas, 2019/241 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, tazminat istemine konu dava hakkında halen derdest olan mahkemenin 2019/562 Esas sayılı dosyası ile de dava açıldığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Mahkemece davacının tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/474 Esas, 2019/241 Karar sayılı ceza dava dosyasına ilişkin olarak Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/562 Esas sayılı dava dosyası ile dava açıldığının, mükerrer olarak açılmış davanın derdestlik gerekçesi ile CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verildiğinin belirtilmesi ve dosya kapsamından aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla dava açıldığının anlaşılması karşısında, CMK'nın 223/7. maddesi gereğince aynı olay ve aynı davacı yönünden önceden verilmiş kesin hüküm zorunluluğu sebebiyle, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.