YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/7389 E.  ,  2023/2761 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1003 E. 2021/2352 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 15.03.2021 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan gözaltına alınarak 13.03.2018 tarihinde tutuklandığını, 14.12.2018 tarihinde tahliye edildiğini, yargılama sonucunda beraatine karar verildiğini belirterek haksız tutuklama tedbiri nedeniyle 200.000 TL maddi, 300.000 TL manevi tazminatın gözaltına alındığı tarihten tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 30.04.2021 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın usul ve yasaya aykırı olarak açıldığını, yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının istemde bulunduğu tazminat miktarının çok fahiş olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin,18.05.2021 tarihli ve 2021/156 Esas 2021/222 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/1003 Esas 2021/2352 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.09.2022 tarihli, davacı ... davalı vekillerinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının tutuklandığı dönemde şoför olarak çalıştığını aylık gelirinin 7.000 TL olduğunu, maddi tazminatın bu miktar üzerinden hesaplanması gerekirken eksik hesaplanmasının hatalı olduğuna, davacının cezaevi harcamalarının maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; davacı ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama suçunu işlediğinden bahisle soruşturma yürütüldüğü, soruşturma kapsamında Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliği 13.03.2018 tarih ve 2018/401 sorgu sayılı kararı ile 13.03.2018 tarihinde tutuklandığı, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi 14.12.2018 tarih ve 2018/511 sayılı tahliye müzekkeresi gereği 14.12.2018 tarihinde tahliye edildiği, yapılan yargılama sonucunda Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi 27.10.2020 tarih ve 2018/511 esas 2020/274 karar sayılı ilamı ile beraatine karar verildiği, verilen beraat kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığı ve 04.11.2020 tarihinde kesinleştiği sabit olmakla; davacının 13.03.2018- 14.12.2018 tarihlerinde tutuklu kalması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 141 ve devamı maddeleri uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği anlaşılmakla; davacının tutuklulukta kaldığı süre için SGK dökümü esas alınarak sosyal ve ekonomik durumu ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp maddi hak kaybının tespiti için bilirkişi tarafından yapılan hesaplama sonucunda bulunan 14,748.70 TL maddi tazminat ve 38.000 TL manevi tazminatın faizin başlangıcı için talep edilen tarih gözetilerek tutuklanma tarihi olan 13.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; davacı yararına fazla manevi tazminata hükmolunmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde manevi tazminat miktarı olarak yazılı "38.000 TL" ibaresinin çıkartılması, yerine "30.000 TL" ibaresinin yazılması, davacı lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin hükmün 3 numaralı bendinde yer alan "7.912,305 TL" ibaresinin çıkartılarak, yerine, "6.617,33 TL" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/511 Esas 2020/274 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 13.03.2018-14.12.2018 tarihleri arasında 9 ay 1 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.11.2020 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 78.630 TL olması, İlk Derece Mahkemesi tarafından hükmedilen 14.748,70 TL maddi ve 38.000 TL tazminatın, Bölge Adliye Mahkemesince 30.000 TL manevi tazminat şeklinde değiştirilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle davalı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının 44.748,70 TL olduğu, 6100 sayılı Kanun’un, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün davalı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
1.Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde ve
davacının cezaevinde yaptığı harcamaların koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası kapsamında talebi mümkün bulunmadığından maddi tazminata dahil edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı ve tutukluluk süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR
A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/1003 Esas 2021/2352 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/1003 Esas 2021/2352 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.