YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/3667 E.  ,  2024/3947 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/537 E., 2021/880 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk ile CMK'nın 141/1-d maddesi uyarınca makul sürede yargılanma hakkının ihlali nedeniyle 1.000.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminat miktarı 5.000 TL'ye indirilip, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin tefecilik suçu dolayısıyla verilmiş 6 yıl 3 ay hapis cezası dışında başka bir cezasının bulunmadığı, söz konusu tefecilik suçundan tutuklanmadığını, aynı dosya kapsamında tutuklanmasına sebep olan suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve birden fazla kişiyle birlikte yağma suçlarından beraat ettiği ve bu suçlar nedeniyle tutuklu kaldığı sürenin mahsup edilmediği, bu suretle tutuklandığı suçlar nedeniyle tutuklu kaldığı sürenin mahsup edildiği gerekçesiyle düşük bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, aynı zamanda müvekkilinin makul yargılanma hakkının da ihlal edildiği, CMK'nın 141/1-d maddesi gereğince tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/179 Esas – 2015/228 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurma, birden fazla kişiyle birlikte yağma suçlarıdan 26.01.2010 - 12.05.2014 tarihleri arasında 1567 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda her iki suç yönünden de beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.02.2020 tarihinde kesinleştiği, davacının yargılandığı aynı dosya kapsamında tefecilik suçu yönünden 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2020 tarihli yazısı ekinde gönderilen müddetname incelendiğinde, davacının gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürenin tamamının tefecilik suçu yönünden kesinleşen 6 yıl 3 ay hapis cezasından mahsup edildiği ve bu suretle davacı lehine makul bir miktar tazminata hükmedilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gözaltı ve tutuklulukta geçen tüm sürenin mahsuba konu olması sebebiyle hükmedilen maddi tazminat miktarı indirilip, düzeltilen toplam tazminat miktarı üzerinden vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Her ne kadar davacının, CMK'nın 141/1-d maddesi uyarınca makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine dair talebine ilişkin değerlendirilme yapılmamışsa da; davacının bu hususta Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduğu, Anayasa Mahkemesinin 2014/2542 başvuru numaralı ve 08.06.2016 tarihli kararı ile davacının makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği ve bu sebeple 8.600 TL manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği gözetildiğinde, belirtilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.