YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/3437 E.  ,  2024/3537 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/566 E., 2021/1012 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 150.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde belirtilen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, 9.160,72 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve davacı lehine 3.624,10 TL vekalet ücretine hükmedilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, tazminat davasının davacı hakkında verilen beraat kararları yönünden değerlendirilmesi gerektiğine ve hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/10032 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve iftira suçlarından 01.08.2018-18.01.2019 tarihleri arasında 170 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 29.01.2019 tarihinde ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 16.02.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, hukuka aykırı olarak kişisel verileri kaydetmek suçundan ise Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/42 Esas- 2020/79 karar sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, ilk derece mahkemesince davacı hakkında yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan verilen tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü ve bu suçtan davacı hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 16.02.2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine davanın 02.07.2020 tarihinde açıldığı gözetilerek, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı, hak düşürücü sürelerin dava şartı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, tutuklama müzekkerelerinin hangisinin önce infazına başlanılmasına göre tazminat koşullarının değerlendirilmesinin adalete uygun olmayacağı ve beraat kararının kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiği değerlendirilerek tazminat talebinin kısmen kabulü ile 9.160,72 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve davacı lehine 3.624,10 TL vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Davacı hakkında yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, iftira ve hukuka aykırı olarak kişisel verileri kaydetmek suçlarından tutuklama kararı verildiği, Alanya L Tipi Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü yazı cevabına göre, davacı hakkında düzenlenen yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü ancak diğer suçlardan düzenlenen tutuklama müzekkerelerinin infaz görmediğinin belirtilmesi karşısında, infaz gören suça ilişkin davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın 16.02.2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine, davanın 02.07.2020 tarihinde açıldığı gözetilerek, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı anlaşılmakla yanlış gerekçe ile davacı hakkında maddi ve manevi tazminata hükmolunması,
Hukuka aykırı bulunmuş olmakla birlikte, bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.