YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/3237 E.  ,  2023/2851 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/761 E., 2015/348 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
KARAR : İtirazın reddine ilişkin mercii kararı
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09/04/2015 tarihli ve 202014/761 Esas, 2015/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası ile 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen 600,00TL adli para cezasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 05/05/2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 2803/2022 tarihli ve 94660652-105-34-21589-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20/05/2022 tarihli ve KYB-2022/49352 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20/05/2022 tarihli ve KYB-2022/49352sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10/06/2020 tarihli ve 2019/27995 esas, 2020/13032 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, neticeten adlî para cezasına hükmedilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceği nazara alındığında; sanık hakkında tayin olunan adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1.İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09/04/2015 tarihli ve 202014/761 Esas, 2015/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası ile 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen 600,00TL adli para cezasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasında tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının öngörüldüğü, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinde ise, yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu durumda, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci ve 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı ile 108 inci maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09/04/2015 tarihli ve 202014/761 Esas, 2015/348 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin (5). ve (6). paragrafları hükümden çıkarılıp hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması ile infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,

4.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.