YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/3220 E.  ,  2024/3526 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/3546 E., 2021/492 K.
DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama ile makul sürede yargılanma hakkının ihlali nedeniyle 150.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine talebine ilişkin olarak davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinafı üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın 466 sayılı Kanuna tabi olduğu ve bu Kanuna göre öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığına, davacı hakkında zamanaşımından düşme kararı verilmiş olmasının tazminata engel teşkil etmeyeceğine, 466 sayılı Kanun kapsamında zamanaşımından düşme kararı verilmesi durumunda tazminata engel teşkil eden bir düzenleme bulunmadığına, davacının adil yargılanma hakkı kapsamında makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak ve muhtelif diğer suçlardan 22.10.1982 - 25.07.1991 tarihleri arasında 3198 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 765 sayılı TCK'nın 146/1 maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırıldığı, atılı diğer suçlar yönünden beraatine hükmedildiği, mahkumiyet kararına yönelik suç hakkında 08.01.2013 tarihli Yargıtay ilamıyla davanın zamanaşımından düşmesine karar verildiği, davanın gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'a tabi olduğu ancak 466 sayılı Kanun'da tahdidi olarak sayılan tazminat istenilecek haller içerisinde düşme, davanın düşürülmesi ve yargılamanın makul sürede bitirilmemesi nedenlerinin bulunmadığı ve beraat kararı verilen suçlar hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından, kesinleşme tarihinden itibaren hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı davanın reddi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.İlk derece mahkemesinin karar başlığında "13.12.2019" olan dava tarihinin "24.12.2019" olarak yazılması,

2. Davacı hakkındaki yargılamanın gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle 466 sayılı Kanuna tabi olduğu, dosya kapsamındaki beraat kararı verilen suçların kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği ve tazminata esas Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli karar tarihinin 15.12.2009 olduğu dikkate alındığında, davanın anılan Kanunda öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığı gözetilmeden hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi
gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.