YARGITAY 12. CEZA DAIRESI

12. Ceza Dairesi         2022/3091 E.  ,  2025/3465 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/57 E., 2022/164 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Kısmen kabul
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin yüzüne karşı verilen hükmü 31.03.2022 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği ve gerekçeli temyiz dilekçesini sunmak için gerekçeli kararın tebliği istediği, gerekçeli karar ve davalı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin 17.04.2022 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından 20.04.2022 tarihinde uyap üzerinde gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu belirlendiğinden davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesini sunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin hükümlülükten fazla haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle ıslah ile 28.452,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin karara yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 18.10.2021 tarihli bozma kararı üzerine, dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 26.065,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddine, davalı vekilinin temyiz istemi yönünden hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davanın reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın hak düşürücü sürede açılmadığına, faize hükmedilmesinin hatalı olduğuna, resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/149 Esas – 2015/375 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürmeye yardım ve teşebbüs suçlarından 09.04.2012 – 10.03.2015 tarihleri arasında 1.065 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda kasten öldürmeye yardım suçundan beraatine hükmedildiği kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin eylemin kasten basit yaralama suçunu oluşturduğu gerekçesi ile 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildi, beraat hükmünün 15.02.2016 tarihinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 18.11.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu 3 ay 10 günlük süre düşüldükten sonra geriye kalan 965 günlük süre yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti edildiği anlaşıldığından manevi tazminatın eksik belirlendiği gerekçesi ile hükmün bozulmasını isteyen Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.04.2025 tarihinde karar verildi.