YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/2663 E.  ,  2024/2479 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2627 E., 2020/1709 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 1.000.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine; ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, 46.80 TL maddi, 200 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine ve davacı lehine 1320 TL vekalet ücretine hükmedilerek, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkili hakkında ehliyetine elkonulmasına ilişkin de tazminat verilmesi gerektiği ve hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/533 Esas – 2017/1194 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, her ne kadar alkollü araç kullanma gerekçesiyle 19.07.2017 tarihinde sürücü belgesinin geri alınmış ve eylemine istinaden açılan kamu davası sonunda beraat etmişse de, davacının yukarıda zikredilen tazminata esas ceza dosyasında gözaltında kalmadığı ve sürücü belgesinin geri alınmasının idari işlem kapsamında olması sebebiyle kanunda öngörülen yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının 19.07.2017 tarihli yakalama ve serbest bırakma tutanakları incelendiğinde yaklaşık 2.5 saat gözaltında kaldığının tespiti üzerine ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile maddi ve manevi tazminata hükmedilerek, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.