YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/2325 E.  ,  2024/1828 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1111 E., 2021/64 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 7.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.694,05 TL maddi ve 4.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun, davacının adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyan ile suçu üstlenmek sureti ile gözaltına alınmasına neden olduğu, dolayısı ile 5271 sayılı CMK'nın 144/1-e maddesi gereği tazminat koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının savcılık ifadesinde, sorgu aşamasında ve yargılamada suçu işlemediğini beyan ettiğinden davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/340 Esas – 2020/75 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından 03.09.2019- 14.10.2019 tarihleri arasında 41 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyan ile suçu üstlenmek sureti ile gözaltına alınmasına neden olduğu, dolayısı ile 5271 sayılı CMK'nın 144/1-e maddesi gereği tazminat koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın "Tazminat isteyemeyecek kişiler" başlıklı 5271 sayılı kanun 144/1-e maddesinde ''Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar'' hükmüne yer verilmiş, madde gerekçesinde "Adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suçu işlediğini veya suça katıldığını ifade ederek gözaltı veya tutuklamaya neden olmuş ise tazminat istemeye hak kazanmayacaktır." açıklamasında bulunulduğu, buna göre, bir suç isnadıyla hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan kişi adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını beyan ederek şahsi kusuru ile gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olmuşsa artık bu kişi tazminat talebinde bulunamayacağı, bu kapsamda dava konusu somut olay açısından tazminat talebinin dayanağı olan Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/340 Esas – 220/75 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının Çarşamba İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından yakalanarak gözaltına alınması üzerine kolluk aşamasındaki ifadesinde kenevir bitkilerini kendisinin ektiğini ve kurumaya bıraktığını beyan ederek atılı suçları işlediğini kabul ettiği ancak Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2019 tarihli savcılık ifadesinde, aynı tarihli Çarşamba Sulh Ceza Mahkemesinin sorgu zaptında ve Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince alınan savunmasında eşinin kalp hastası olması nedeniyle eşini korumak amacıyla kollukta suçu işlediğini kabul ettiğini ancak olayla bir ilgisi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, davacının olay tarihinde yakalanması üzerine kolluk beyanı dışında 5271 sayılı CMK.'nın 144/1-e maddesi gereğince adli makamlar olan savcılık ve mahkeme huzurunda tutarlı olarak suçu işlemediğini beyan etmesi karşısında davacının gerçek dışı beyanla tutuklanmasına neden olduğundan bahsedilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.