YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/2310 E.  ,  2024/1862 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2679 E., 2020/4667 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, davalı vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 300.000 TL maddi elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 17.645.08 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, davacının 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediği iddiası ile İstanbul 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.10.2017 tarih ve 2017/3636 D. İş nolu kararı ile davacıya ait 30 adet cep telefonuna elkonulduğu, yapılan yargılama sonunda tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/236 Esas – 2019/352 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve yasal kayıtlı olan 27 adet cep telefonunun kararın kesinleşmesine müteakip iadesine karar verildiği, kararın 10.10.2019 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye dava açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamındaki evraklar incelendiğinde; İstanbul 57. Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli kararı ile davacıya ait yolcu beraberinde kayıtlı olarak tespit edilen 27 adet cep telefonunun kararın kesinleşmesi akabinde iadesine karar verildiği, ilgili kararın 10.10.2019 tarihinde kesinleştiği, 08.11.2019 tarihli dava dilekçesinde iadesine karar verilen telefonların iade edilmediğinin belirtildiği, keza davacının 15.01.2020 tarihli dilekçesinde de telefonların iade işleminin halen gerçekleşmediğinin ifade edildiği, buna rağmen iade süreci ile iadesine karar verilen telefonların tasfiye edilip edilmediği ve tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin verilip verilmediğinin araştırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.