YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/2168 E.  ,  2023/3334 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/571 E., 2021/886 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/601 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/601 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2019/7619 Esas, 2020/7420 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/571 Esas, 2021/886 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve eksik araştırma sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;
1.Mahkemece ''İddia, sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, kaza tutanağı, adli raporlar ve dosyadaki diğer delillerin değerlendirilmesinden;

Sanığın olay günü kullanımında bulunan... plakalı yolcu taşımakta kullanılan dolmuş ile seyir halinde iken, kaldırımdan o için aşağıya inmiş olan... arabasına dikkatsizliği neticesinde çarptığı, alınan adli rapor içeriğine göre olay neticesinde, mağdurun hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahele ile iyileşmeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, Ankara Adli Tıp Kurumundan alınan 17/11/2015 tarihli rapor içeriğine göre; kazada sanığın asli kusurlu olduğu belirlendiğinden sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerekmiş, ceza tayininde sanığın olaydaki kusur durumu, olaydan sonra dosyaya yansıyan olumsuz davranış şekli ve özellikle sürücü belgesi detayları dikkate alındığında; sanığın değişik tarihlerde 39 kez trafik kurallarını ihlal ettiği yönündeki belge içerikleri dikkate alınarak, sanığın kural ihlalini adeta bir alışkanlık haline getirdiği, insan hayatını hiçe sayacak şekilde trafikte kasıt altında ... kullandığı Mahkememizce değerlendirildiğinden ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmış ve bu olumsuz kanaat dolayısıyla sanık hakkında indirim hükümleri ve özellikle CMK.'nın 231. Maddesi gereği olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması maddesi sanık lehine uygulanmamış ve aşağıdaki gibi hüküm tesis edilmiştir.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı veirlmiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmasına karar verilmişse de, bu usule uygun şekilde verilen hükme 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesince itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Kolluk güçlerince tanzim olunan 20.04.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan;

''Madde 53 – Sağa ve sola dönecek olan sürücüler aşağıdaki kurallara uyarlar.

a) Sağa dönüşlerde sürücüler;

1. Sağa dönüş işaretini vermeye,

2. Sağ şeride veya dönüşe ayrılmış şeride girmeye,

3. Hızını azaltmaya,

4. Dar bir kavisle dönmeye,

5. Dönülen karayolunun gidiş şeridine veya gidişine ayrılmış en sağ şeridine girmeye,

Zorunludurlar.''

Kuralına uymadığından bahisle tam kusurlu olduğu bildirilmiştir.

3.Katılanın kati adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

4.Yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından sunulan 17.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda;

Sürücü ... sevk ve idaresindeki minibüs ile seyrederken olay yeri kavşağa geldiğinde sağa dönüşünü kurallara uygun şekilde yapmadığı, sağ tarafını kontrol etmeden tedbirsizce manevra yapıp yolun sağında kaldırım kenarında taşıt yolunda bulunan anne ... ve... arabasını farkedemeyip aracının sağ teker kesimleriyle... arabasına çarparak içindeki bebeğin üzerinden geçmesi sonucu yaya... ...'ın yaralanması neticesi meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurludur.

Anne ... olay yerinde yaya kaldırımı bulunmasına rağmen yaya kaldırımında yürümeyip çarpma noktasının yerinden anlaşılmakla kendisinin ve bebeğinin can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde taşıt yolunda bulunduğu esnada sağa dönüşü kurallara uygun şekilde yapmayan sürücü ... sevk ve idaresindeki minibüsün sademesine maruz kaldıkları ve bebeği ...'ın yaralanması neticesi meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle tali kusurludur.

Hususlarına yer verilmiştir.

5.Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamış, şikayeti devam eden katılan tarafın zarar giderimi yapılmamıştır.

6.Sanık aşamalarda, olay günü rampa çıkarken sağa bakmadığını, sol kısmı kontrol ettiğini, ... içerisindeki yolcuların bağırması üzerine durduğunu, kasten hareket etmediğini ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın idaresindeki minibüsle, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, eğimli, asfalt kaplama sokakta seyrederken, olay mahalli olan üç yönlü kavşağa geldiğinde, sağa dönüş için manevra yaptığı sırada, aracının sağ teker kesimleriyle, gidiş yönüne göre sağda kaplamanın içinde bulunan... arabasına çarpmasıyla, yere düşen 2012 doğumlu...'in üzerinden geçerek, bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 2. dereceden kırık oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Uygulanmasının mahkemenin takdirinde bulunduğu lehe hükümlerin gerekçesinin tartışılmak suretiyle mahkemece uygulanmaması yönünde seçim yapıldığı gözetildiğinde, bu hususta bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin bu husustaki temyiz sebebi reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/571 Esas, 2021/886 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.