YARGITAY 12. CEZA DAIRESI

12. Ceza Dairesi         2022/184 E.  ,  2025/3573 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/953 E., 2020/1181 K.
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.778,48 maddi tazminatın 01.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 7.650,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna ve saire ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddi gerektiğine, tazminat miktarlarının fazla olduğuna ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/206 Esas, 2018/ 336 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 23.06.2017- 09.11.2017 tarihleri arasında 139 gün tutuklu kaldığı, gözaltında kalmadığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.01.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 3 aylık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin 06.07.2017 - 09.11.2017 tarihleri arasında 126 gün infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacının ... İş Sendikasında uzman kadrosunda çalıştığı, iş akdinin tutuklu iken 30.09.2017 tarihinde feshedildiği dosyada mübrez davacı ve çalıştığı iş yeri arasında tesis edilen ibraname uyarınca davacının 30.09.2017 tarihine kadar ki tüm aylık ücret ve alacaklarını aldığını, hiçbir hak ve alacağının 30.09.2017 tarihi itibariyle kalmadığını beyan edip imza ettiği,30.09.2017 tarihine kadar çalıştığı işverence ücretinin ödendiği ve maddi zararının bu sebeple oluşmadığı, maddi zararının 01.10.2017 tarihinden tahliye tarihi olan 09.11.2017 tarihine kadar net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiği tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ''tutukluluğun infazının 06.07.2017 tarihinde başladığı, dolayısıyla manevi tazminat faiz başlangıcının 06.07.2017 tarihinden itibaren başlatılması gerektiği'' gerekçesiyle hükmün manevi tazminata ilişkin kısmının faiz başlangıcının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2 Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.04.2025 tarihinde karar verildi.