YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2022/1204 E.  ,  2024/3884 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/190 E. 2021/233 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin davacı ... hakkında Kaçakçılık Kanununa Muhalefet ve Özel Belgede Sahtecilik suçlarından yapılan yargılama neticesinde davacı hakkında beraat kararı verilerek hükmün kesinleştiğini belirterek; haksız başlatılan soruşturma ve bu soruşturma ile bağlantılı davacı ... ve davacı ...'ın temsilcisi olduğu şirket hakkında ölçüsüz olarak arama yapıldığını, iş yerindeki belge ve bilgisayarlara haksız el konulduğunu, davacı ... hakkında haksız yurtdışı çıkış yasağı şeklinde adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle davacı şirket için 44.216.978,49 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 3.000.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın haksız işlem tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 04/03/2020 ve 11/04/2020 tarihli dilekçeleri ile talep etmelerine rağmen sundukları delillerin araştırılmadığı, şirketin uğradığı zararların tespitinin teknik bir iş olduğu, dosyaya sundukları "Şirket Değerleme ve Zarar Tespit Raporu" ile uğradıkları zarar miktarını netleştirdikleri halde konunun uzmanı olan bilirkişi heyetinden rapor aldırılmaması nedeniyle zararlarının tespit edilemediği, müvekkillerinin iş yerlerinde haksız arama ve al koyma işlemlerinin gerçekleştirildiği, iş yerindeki bütün dosya, belge, bilgisayarlara ölçüsüz bir şekilde el konulduğu, şirket ortaklarına uzun süreli yurt dışına çıkış yasağı konulması nedeniyle şirketin yurt dışı faaliyetlerinin sınırlandırılması zorunda kalındığına, müvekkile verilen teşvikin kaldırılması nedeniyle şirketin üretim maliyetinin arttığına, piyasadaki diğer şirketler lehine haksız rekabet yaratıldığına, şirket araçlarının durdurulması nedeniyle ürün teslimlerinin zamanında yapılamadığına, müvekkillerin banka hesaplarına tedbir konulması nedeniyle şirketin ödeme ve taahhütlerin aksadığına, tanıklarının dinlenilmediğine, yerel mahkemenin gerekçesindeki çelişkinin istinaf mahkemesince değerlendirilmediğine, müvekkillerince yapılan yargılama giderlerinin karşılanmadığına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/161 Esas -2014/154 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı tarafın, haksız ve kötü niyetle soruşturma yürütülerek kamu davası açılması, iftira ve kumpas neticesinde soruşturma yürütülmüş olması, operasyonu yürüten polis memurunun emekli olduktan sonra rakip şirkette işe başlamış olması, iş yerinde ölçüsüz olarak arama ve el koyma işlemlerinin icra edilmiş olması, ölçüsüz olarak yurt dışına çıkış yasağı uygulanmış olması ve saireye dayandırdığı maddi ve manevi tazminat taleplerinin; Yerleşik Yargıtay içtihatlarında da kabul olunduğu üzere, zarara uğrayanın koruma tedbiri uygulanmadan önceki mal varlığı ile koruma tedbirinin uygulanmasından sonraki malvarlığı arasındaki farkın zarar olduğu, haksız tutuklamalarda gerçek maddi zararın saptanmasında, subjektif takdir yerine belirli ölçüler ve belgelerin hesaplamada esas alınacağı, ödenmesine hükmedilecek maddi zararın gerçek zararların karşılığı olacak delillerle kanıtlanacağı ve gerektiğinde bilirkişiye tespit ettirileceği, soruşturma veya kovuşturma yürütülmemesi halinde beklenilen/ tahmin edilen maddi kazancın soyut talep niteliğinde olduğu, bu kapsamda davacı tarafın tazminat istemine konu ettiği hususların koruma tedbirleri nedeniyle uğranılan doğrudan zarar kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmayıp soyut istemlere dayanan nitelikte olduğu, bu sebeplerle CMK 141 ve devamı maddeleri gereğince davacı lehine koruma tedbirleri nedeniyle tazminat isteme hakkının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla,Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.