YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/9732 E.  ,  2023/3303 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/453 E., 2020/818 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Davacı vekili 02.07.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 18.06.2018 tarihinde gözaltına alındığını, 19.06.2018 tarihinde tutuklandığını, 21.03.2019 tarihinde tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılamada beraatine karar verilerek hükmün kesinleştiğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığından bahisle 50.000,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatıntutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir.
Davacı vekili 28.12.2019 tarihinde vekillikten istifa ettiğin bildirir dilekçe sunmuştur.

2.Davalı vekili 19.07.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; derdestlik araştırmasının yapılması gerektiğini, davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğini, dava dilekçesinin kanunda belirtilen şartları taşımadığını, davacının maddi zararını belgelendiremediğinden maddi tazminat talebinin reddi gerektiğini, davacı hakkında uygulanan tedbirler usule uygun olduğundan davanın reddi gerektiğini, davacının tazminat istemeyecek kişilerden olup olmadığının araştırılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, davalı tarafa vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacı lehine karar verilecek ise de yapılan kanun değişikliğinin dikkate alınması gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.01.2020 tarihli ve 2019/349 Esas, 2020/304 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/453 Esas, 2020/818 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz istemi; Avukatının iş bu dosyada muvafakatinin alınmadan dosyayı açtığını, avukatının duruşma yapılmadan istifasını sunduğunu, bu istifaya dair kendisine tebliğin yapılmadığını, haksız tutuklanıp beraat ettiği dosya bakımından tazminat talebinin Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görüldüğünü, kendisinin bu dosyada muvafakatinin alındığını, iş bu dosyadan haberinin olmaması nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, belirtmiştir..

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/44 Esas, 2019/124 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 18.06.2018 - 21.03.2019 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 22.05.2019 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğunu, davacının dosyamıza konu Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/44 E. 2019/124 K. Sayılı haksız gözaltı ve tutukluluk sebebiyle tazminat talebi konusunda Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/570 E. Sayılı dosyası üzerinden karar verilmiş olduğu, mahkememiz dosyasının mükerrer açıldığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/44 Esas, 2019/124 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 18.06.2018 - 21.03.2019 tarihleri arasında 276 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 22.05.2019 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu anlaşılmıştır.

Davacının temyiz isteği yönünden;
Davacı vekilinin Konya 6. Noterliği tarafından düzenlenmiş 22.06.2018 tarihli genel vekaletnameye istinaden haksız tutuklama nedenine dayalı olarak davacı adına tazminat talebinde bulunduğu ve vekaletnamede tazminat davası açma hususunda özel yetki bulunmadığı görülmekle birlikte, bu durumun davacı adına tazminat davası açılmasına engel teşkil etmeyeceği, söz konusu vekaletnamenin davacı adına dava açma hak ve yetkisini içerdiği, Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedileceği, somut olayda da davalının davayı vekili aracılığıyla takip edip davanın reddi kararı verildiğinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/453 Esas, 2020/818 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.