YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/9636 E.  ,  2023/2763 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2502 E., 2018/2884 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 20.04.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 14.11.2013 tarihinde gözaltına alındığını,17.11.2013 tarihinde tutuklandığını, 17.12.2017 tarihinde tahliye edildiğini, yargılama sonucunda beraatine karar verildiğini belirterek; haksız tutuklama tedbiri nedeniyle 100.000 TL maddi, 500.000 TL manevi tazminatın işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 03.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3.Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2018 tarihli ve 2018/175 Esas 2018/238 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/2502 Esas 2018/2884 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.11.2021tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; asgari ücret esas alınarak maddi tazminat hesabının yapılmasının hatalı olduğunu, avukatlık ücretinin maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; davacı hakkında silahlı terör örgütüne (PKK) üye olma suçundan Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/236 esasında kamu davasının açıldığı, 14-15-16-17/11/2013 tarihlerinde gözaltında kaldığı, 17/11/2013-17/12/2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının istinaf aşamasından geçmek suretiyle 06/11/2017 tarihinde kesinleştiği, istinaf mahkemesinin kararının sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle açılan davanın süresi içerisinde olduğu, sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin infaz edildiği,

Her ne kadar davacı vekili müvekkilinin aylık ortalama gelirinin 3.500-4.000 TL olduğunu beyan etmiş, davacının sosyal ve ekonomik gelirinin tespiti için yazılan müzekkereye verilen cevapta da davacının mangal kömürü işi yaparak aylık 4.000 TL gelirinin olduğu yönünde kolluk tarafından tutanak tutulmuş ise de; davacının çalıştığını beyan ettiği yerin babası...'a ait işyeri olduğu, babası... tarafından da mahkememizin 2018/176 esasına kayıtlı tazminat davasının açıldığı, bu dava dosyasında Vergi Dairesine yazılan müzekkereye verilen cevapta 2013 yılı için yıllık 1.500 TL gelir beyannamesinde bulunulduğu, yıllık 1.500 TL gelir elde eden bir işyerinin işçisine aylık 4.000 TL ücret ödemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi davacıya ait SGK hizmet dökümünün incelenmesinde de davacının tutuklanmadan yaklaşık 2 ay kadar önce yani 14/08/2013 tarihinde işten çıktığı, tekrar işe giriş tarihinin de 10/06/2015 tarihi olduğu anlaşılmış olup, davacının aylık 4.000 TL kazandığına dair maddi delillerle desteklenmeyen soyut beyanlara itibar edilmemiş, asgari ücret üzerinden hesap yapılmış, yine davacının beraat ettiği dava dosyasında kendisini vekil ile temsil ettirdiği için vekalet ücretine hükmedildiğinden beraat ettiği dava dosyasından kendini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle istenilen vekalet ücretine ilişkin tazminata da hak kazanamayacağı kanaatine varılarak, davacının gözaltında ve tutuklulukta kaldığı sürelerin infaz edilmesi nedeniyle 977,10 TL maddi tazminata hak kazanacağı anlaşılmakla; davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, yine davacının tutuklulukta kaldığı süre için hak ve nesafete uygun olacak şekilde 1.500,00 - TL manevi tazminatın davalı hazineden tahsiline karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan davacı vekili ve davalı kurum vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine
karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/236 esas 2017/121 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 14.11.2013-17.12.2013 tarihleri arasında 1 ay 3 gün gözaltı/tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda atılı suçtan beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 06.11.2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltı/ tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
1. Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde ve maktu vekalet ücretini aşan ve davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayanan avukatlık ücretinden doğan zararın koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında maddi zarar kapsamında değerlendirilmemesinde hukuka ayrılık bulunmamıştır.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı ve tutukluluk süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/2502 Esas 2018/2884 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi