YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/9159 E.  ,  2023/2739 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1839 E., 2020/494 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 25.07.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkilin beraatine karar verilen ceza dava dosyası kapsamında örgüte yardım etme suçundan 20.01.2016 - 14.06.2017 tarihleri arasında 18 ay tutuklu kalması sebebiyle 200.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya bırakılmasına karar verilmesini arz ve talep ederiz." şeklinde beyanda bulunmuştur.

2. Davalı vekili 28.08.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Dava süresinde açılmamıştır. Davacının muvafakatinin olup olmadığı, aynı konu ve nedene dayalı başka bir dava açılıp açılmadığı, bir işle iştigal edip etmediği araştırılmalıdır. Davacı kendi hareketiyle tutuklamaya sebebiyet verdiğinden haksız tutuklama söz konusu değildir. Manevi tazminat talebinin reddedilmesi gerekir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2019 tarihli ve 2018/443 Esas, 2019/150 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.05.2020 tarihli ve 2019/1839 Esas, 2020/494 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.11.2021 tarihli ve 2020/52853 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının eğer tutuklanmasaydı yapılan yargılama sonucunda verilen hapis cezası da ertelendiği için hiç cezaevine girmeyeceğinden tazminata hak kazanacağına, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Tazminat davasının dayanağını oluşturan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarih ve 2017/227 Esas, 2018/275 Karar sayılı sayılı dosyasına ilişkin göz altına alma, tutuklama, tahliye tutanakları, beraat kararı evraklarının onaylı suretlerinin gönderildiği ve 10.10.2018 tarihli inceleme tutanağının tanzim edildiği, buna göre davacının "silahlı terör örgütüne üye olma, var olan suç örgütlerini oluşturdukları korkutucu güçten yararlanarak yağma" suçlarından dolayı ayrı ayrı Erçiş Sulh Ceza Hakimliğince 20.01.2016 tarihinde tutuklanmasına karar verildiği, 14.06.2017 tarihinde tarihinde Van 4. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılama sonunda Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarih ve 2017/227 Esas, 2018/275 Karar sayılı ilamı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine karar verildiği, terör örgütü propagandası yapmak suçundan ise mahkumiyetine karar verildiği ve verilen kararların 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği yine davacı hakkında gözaltında kaldığı süreye ilişkin daha önce açılmış bir tazminat dosyası veya mahsup kararına ilişkin herhangi bir kaydın da yer almadığı anlaşılmıştır.

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarih ve 2017/227 Esas, 2018/275 Karar sayılı sayılı dosyasıyla yapılan yargılama sonunda Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarih ve 2017/227 Esas, 2018/275 Karar sayılı ilamı ile davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine karar verildiği, buna karşın davacının terör örgütü propagandası yapmak suçundan ise mahkumiyetine karar verildiği ve verilen kararların 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından; davacının 5271 sayılı Kanun'un 141 inci ve devamı maddeleri uyarınca koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemine ilişkin davasının yasal şartları taşımadığından reddine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/227 E., 2018/275 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının var olan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanarak yağma, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 20.01.2016 - 14.06.2017 tarihleri arasında 511 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraatine, terör örgütü propagandası yapma suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükümlerin 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;
Davacının tazminata esas dosyası incelendiğinde, Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/227 E., 2018/275 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının var olan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanarak yağma, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 20.01.2016 - 14.06.2017 tarihleri arasında 511 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraatine, terör örgütü propagandası yapma suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükümlerin 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği, dairemiz incelemesi sırasında denetim süresinin dolduğu gözetilerek, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu, bu kapsamda davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının akıbetinin araştırılarak açıklanıp açıklanmadığı, açıklanmış ise davacının tutukluluk süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirtilen 1 yıl 6 ay 22 günlük süreden fazla olmadığı da dikkate alındığında ancak beraat kararı verilmesi halinde tazminata hak kazanacağının gözetilmemesi ve bu değerlendirmenin yapılabilmesi için davacı hakkında 3 farklı suçtan tutuklama müzekkeresi düzenlendiği göz önünde bulundurularak; davacı ile ilgili tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri ile infazı yapılan tutuklama müzekkeresi suç bilgisinin ilgili ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.05.2020 tarihli ve 2019/1839 Esas, 2020/494 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Van 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.