YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/8347 E.  ,  2024/3515 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/313 E., 2019/246 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, arama, adli kontrol nedeniyle 200.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 1.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın fazla olduğundan 210,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; kanunda belirtilen koşullar dışında yakalama ve gözaltı kararı uygulandığını, hakkında adli kontrol tedbiri uygulandığını, arama kararının ölçüsüz bir şekilde uygulandığını, tutuklandığında Dicle Üniversitesinde doçent olduğunu, görevinden mahrum kaldığını, tazminata esas dosyada vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığını, bunun zarar kapsamında ödenmesi gerektiğini, Anayasa Mahkemesi kararları doğrultusunda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, maddi tazminatın kabulü gerektiği manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/230 Esas, 2019/305 Karar sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.07.2016 - 30.07.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 30.05.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının gözaltında kaldığı tarihlerin mahsubuna ilişkin herhangi bir kararın olmadığı, davacının açtığı başka bir tazminat davasının olmadığı, davacının Dicle Üniversitesinde çalıştığı,dava dosyasına gelen maaş bordro örneklerinden davacının gözaltı süresince maaşından kesintinin yapılmamış olduğu anlaşılmış olup, ayrıca her ne kadar davacı dava dilekçesinde yapılan yargılama nedeniyle ödediği vekalet ücretini de talep etmiş ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2018/8525 esas ve 2019/2137 karar sayılı kararında da belirttiği üzere, tazminat davasında zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının haksız koruma tedbiri nedeniyle manevi tazminat istemine yönelik olarak sosyal ve ekonomik statüsü, gözaltında-tutuklulukta kaldığı 3 günlük süre, duyduğu manevi acı ve üzüntü, üzerine atılı suçun niteliğinin toplumdaki yansıması, kişisel ve ailevi durumu ile tazminat hukukunun genel ilkeleri gözetilerek manevi tazminata hükmedildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.