YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/8276 E.  ,  2023/1868 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.07.2019 tarihli ve 2018/919 Esas, 2019/1939 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2017 tarihli ve 2017/134 Esas, 2017/290 Karar sayılı kararı ile davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın 22.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.05.2019 tarihli ve 2018/919 Esas, 2019/1939 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2018/919 Esas, 2019/1939 Karar sayılı ek kararı ile davacı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca miktar itibariyle kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.10.2021 tarihli ve 2019/87240 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile davanın reddine kesin olarak karar verilerek davacının adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu ve davacının 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 20.000,00 TL manevi tazminat takdir edildiği, hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesi nedeniyle reddedilen toplam 50.000,00 TL tazminata ilişkin hükmün davacı açısından kesin olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2018/919 Esas, 2019/1939 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.