YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/7725 E.  ,  2023/1870 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.07.2019 tarihli ve 2017/3790 Esas, 2019/2918 Karar sayılı ek kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Davacı vekili 04.07.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkil olduğu şirkete ait .....plakalı nolu araca petrol kaçakçılığı suçundan 18.02.2010 tarihinde el konulduğunu, dosyada bulunan sanıkların mahkumiyetine karar verildiğini, aracın ise müsaderesine yer olmadığına karar verilerek 10.06.2013 tarihinde teslim edildiği, haksız el koyma nedeniyle aracın kullanılmamasında kaynaklanan kazanç kaybı 1.000,00 TL ve aracın değer kaybı nedeniyle 100,00 TL'nin el koyma tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili davacıya ödenmesini, talep etmiştir.
Davacı vekili 08.04.2014 tarihinde maddi tazminat talebini aracın kullanılmamasında kaynaklanan kazanç kaybını 32.760,00 TL ve aracın değer kaybı nedeniyle 11.040,00 TL'ye yükselterek ıslah etmiştir.

2.Davalı vekili 29.08.2013 tarihli dilekçesinde özetle; davalı kurumun herhangi bir sorumluluğu bulunmadığından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, idarenin hizmet kusuru nedeniyle görevli mahkemenin idare mahkemeleri olduğundan görev yönünden reddi gerektiğini, davalı kurumun olayla bir ilgisinin bulunmadığını, tazminata esas dosyada sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiğini, davacı şirketin kendi çalışanları sanık olduğundan çalışanlarından sorumlu olması gerektiğini, hakimlerin yargısal faaliyetleri sırasında verdikleri kararlardan sorumlu olmadıklarını, böyleyse de bile davalı kuruma davanın yöneltilmesinin yanlış olduğunu, öne sürmüştür.

3.... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.02.2015 tarih 2013/300 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararıyla davanın kabulü ile araçta meydana gelen değer kaybı nedeniyle 11.040,00 TL ve kazanç kaybı nedeniyle 32.760,00 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden faizi ile davalıdan alınrak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4.Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 09.05.2016 tarih, 2015/6947 Esas, 2016/6336 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması sırasında eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen kişilerin, maddi ve manevi her türlü zararlarını, devletten isteyebileceği öngörülmüş; aynı Kanun'un 142 inci maddesinin 2 inci bendine ''İstem, zarara uğrayanın oturduğu yer Ağır Ceza Mahkemesinde ve eğer o yer Ağır Ceza Mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir Ağır Ceza Mahkemesi yoksa, en yakın yer Ağır Ceza Mahkemesinde karara bağlanır.'' şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.Yerel mahkemece, el koyma işleminin 01/06/2005 gününden sonra gerçekleştirildiği ve uyuşmazlığın Ağır Ceza Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

5.... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.01.2017 tarih 2016/491 Esas, 2016/537 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

6.... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2017 tarih, 2017/343 Esas, 2017/286 Karar sayılı kararı ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

7.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2017 tarih, 2017/152 Esas, 2017/137 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

8.... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2017/3790 Esas, 2019/2918 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesiyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

9.... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.07.2019 tarihli ve 2017/3790 Esas, 2019/2918 Karar sayılı ek kararı ile davalı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin hükmün kesin olmasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

10.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin özel vekaletnamesi bulunmadığından davalı vekilinin temyiz talebinin kabul edilerek ek kararın bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın kesin olmadığına, davanın süresinde açılmadığından reddi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Koruma tedbirlerine dayalı tazminat davalarının niteliği itibariyle yargılama sırasında sadece 5271 sayılı Kanun'un uygulanması halinde, adil ve hukuka uygun kararlar verilebilmesi ve ilgilerin zararlarının karşılanması hususunda bir kısım sorunların ortaya çıkabilecek olmasından dolayı bu davalarda esas olarak 5271 sayılı Kanun uygulanmakla birlikte, bu Kanunda düzenlenmeyen hususlarda, 6100 sayılı Kanundaki düzenlemeler uygulanmaktadır.

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının miktar itibari ile temyiz edilebilir olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmektedir. Buna göre, miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu açıklamalar çerçevesinde, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu ve kaçakçılı suçundan 18.02.2010 - 10.06.2013 tarihleri arasında 1208 gün aracına elkonulan davacının ıslah ile toplam 43.800,00 TL maddi tazminat talebinin İlk Derece Mahkemesince tazminat talebinin reddine hükmedilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kabulü ile toplam 43.800,00 TL tazminata hükmedilmesine karar verilmesi nedeniyle toplam 43.800,00 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin olduğu görülmekle, davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Davacı vekilinin dava dosyasına sunduğu genel vekaletname ile dava açtığı, 5271 sayılı kanun gereğince tazminat davası açma hususunda vekaletnamede ayrıca özel yetki bulunmasının zorunlu olmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.07.2019 tarihli ve 2017/3790 Esas, 2019/2918 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.