YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/7110 E.  ,  2023/2991 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/656 E., 2019/460 K.
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacılar vekili 21.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacıların oğlu olan Rıdvan Yıldırım'ın öldürülmesi olayında soruşturmayı yürüten savcının görevini ihmal ederek eksik soruşturma yürütüp soruşturma kapsamını genişletmeden iddianame tanzim etmesi nedeniyle 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 22.11.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

3. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/245 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/656 Esas, 2019/460 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.10.2021 tarihli, davacılar vekilinin temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacılar vekilinin temyiz sebepleri, savcının mütalaası olmadan hüküm kurulduğuna, iddianamenin yeterince değerlendirme yapılmadan düzenlendiğine, kararın gerekçesiz olarak verildiğine, davanın kabul edilmesi gerektiğine, karanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:
Tüm dosya kapsamı nazara alındığında Cumhuriyet savcısının soruşturmayı yaparken ve iddianame düzenlerken eksik inceleme yapıp görevini savsakladığı iddiasının davacıların kendi değerlendirmeleri niteliğinde olduğu, ilgili Cumhuriyet savcısının görevini gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle hakkında disiplin veya cezai yaptırım uygulandığına dair davacı tarafından herhangi bir kanıtın da sunulmadığı, davacı vekilinin kasten öldürme suçuna ilişkin İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2018/32 esas sayılı kamu davasındaki tevsi tahkikat taleplerinin mahkemece reddedildiği ve davacı vekilinin hakkında suç duyurusunda bulunulmasını istediği kişiler bakımından Cumhuriyet savcılığına bizzat şikayette bulunabilecekleri konusunda muhtariyetine karar verildiği tespit edilmiştir.

Yürütülmekte olan derdest bir kamu davasında delilleri takdir yetkisinin münhasıran davaya görmekte olan mahkemeye ve hükümden sonraki aşamalarda ise kanun yolu mercilerine ait olduğu, delillerin eksik toplanması halinde mahkemenin eksiklikleri re'sen gidermekle yükümlü olduğu, mahkemenin ise İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2018/32 esas sayılı davadaki sanık ikrarının gerçeği yansıttığı veya yansıtmadığı şeklinde bir değerlendirme yapma yetkisinin bulunmadığı, hakkında kamu davası açılması gereken başka kişiler var ise zamanaşımı süresince ilgili kişiler hakkında işlem yapılmasının mümkün olduğu ve verilebilecek ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı da Sulh Ceza Hakimliğine itiraz yolu bulunduğu, sonuç olarak davacının Cumhuriyet savcısının görevini ihmal ettiği yönündeki iddiasının başkaca bir delille desteklenmeyip, davacıların kendi kanaatleri niteliğindeki soyut iddia niteliği taşıdığı anlaşıldığından koşulları oluşmayan tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:
İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin esasını oluşturan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.01.2018 tarih, 2018/1703 Esas sayılı soruşturma dosyasında soruşturmayı yürüten savcının görevini ihmal ederek eksik soruşturma yürütüp soruşturma kapsamını genişletmeden iddianame tanzim etmesi nedeniyle tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacılar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede;
5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre;
''.... suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.''
Denilmektedir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/656 Esas, 2019/460 Karar sayılı kararında davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.